Okres swoiscie infekcyjny

Z chwilą wytworzenia aglutynin we krwi zarazki szukają «dogodniejszego miejsca pobytu w ustroju i wtedy ujawniają swe właściwości organotropowe. Od tej chwili uwrażliwione narządy, jak np. blaszki i kępki Peyera w odcinku kątniczym i przykątniczym jelit w durze brzusznym zaczynają wykazywać swoisty odczyn zapalny. Tak samo naczynia włosowate w durze plamistym zaczynają dawać obrazy zmian histologicznych, będących swoistym odczynem na działanie rickettsyj. Tak przedstawia się teoria Besredki, zastosowana do kliniki.
Okres swoiście infekcyjny Od chwili gdy uwrażliwiony narząd wytworzy odpowiedni), odczyn zapalny, obraz kliniczny zmienia swe oblicze. Continue reading „Okres swoiscie infekcyjny”

sluzówka

Ścianę pęcherzyka tworzą: – błona surowicza (serosa), – mięśniówka gładka (muscularis ) i wreszcie – śluzówka(rnucosa) o jednowarstwowym nabłonku walcowatym. Jakkolwiek pęcherzyk żółciowy jest przede wszystkim zbiornikiem zagęszczającym żółć, to jednak jest rzeczą nieomal ustaloną, że odgrywa on również i pewną rolę wydzielniczą. Jak zaznaczyłem powyżej, Koniowate wiele innych ssaków są zupełnie pozbawione omawianego pęcherzyka. Wątroba jest unaczyniona dwojako, podobnie jak płuca . F. Continue reading „sluzówka”

Budowa scian jelita cienkiego

Budowa ścian jelita cienkiego niewiele się różni od budowy ścian dwunastnicy. Zasadnicza różnica polega na braku w jelicie cienkim gruczołów Brunnera. Zresztą i tutaj ściana składa się z błony surowiczej (serosa), z mięśniówki okrężnej i podłużnej (rnuscularis circularis et longitudinalis) i wreszcie ze śluzówki (mucosa) o jednowarstwowym nabłonku walcowatym. Poza tym śluzówkę cechuje obecność komórek kubkowych, gruczołów Lieberkiihna, kosmków, grudek chłonnych, blaszek Peyera i splotu podśluzowkowego Meissnera. Pomiędzy obydwiema warstwami mięśniówki jelitowej znajduje się splot mięśniówkowy Auerbacha (plexus myentericus Auerbaohi). Continue reading „Budowa scian jelita cienkiego”

Jelito cienkie

Jelito cienkie można uważać za nader wydłużony, sprężysty przewód walcowaty, posiadający własności trawienne i chłonne. Przewód ten jednak nie jest zbiornikiem biernym, lecz dzięki kurczliwości swej mięśniówki jest w stanie wpływać na położenie treści pokarmowej, o czym będzie mowa poniżej. U zarodka j elito cienkie tworzy tylko jedną pętlę – pętlę pępkową (ansa umbiiicalis), od której wierzchołka odchodzi do przydatków płodowych – przewód pępkowo-krezkowy(ductus omphalo – entericus ) , w miarę jednak wydłużania się jelita jest ono zmuszone, wskutek ograniczonej pojemności jamy brzusznej, do ułożenia się pod postacią licznych – pętli (ansae intestinales), Wbrew pozorom, układ pętli jelitowych nie jest chaotyczny, rządzi nim bowiem następująca reguła: jelita układają się we wszystkich okolicznościach w ten sposób, że zajmują możliwie najmniejszą przestrzeń. Regulatorem układu pętli jest zarówno napięcie mięśniówki jelitowej napięcie umięśnienia ściany brzusznej, jak i położenie innych narządów jamy brzusznej. Tym ostatnim czynnikiem tłumaczy się to, że podczas gdy u Hominidae, u Suidae i u Carnirora pętle jelitowe są rozmieszczone w dolnej okolicy jamy brzusznej, to u Equidae są one uniesione i zepchnięte w lewo przez okrężnicę, a u Ruminantia potężny żwacz unosi jelito cienkie i spycha je do części prawej jamy brzusznej. Continue reading „Jelito cienkie”

Czynnikami pobudzajacymi miesniówke jelitowa sa

Czynnikami pobudzającymi mięśniówkę jelitową są: ciśnienie, wywierane na ściany jelita przez miazgę pokarmową (chymus), bodźce chemiczne, między innymi odczyny: kwaśny zasadowy lub obojętny, wywierane przez miazgę, wpływ układu współczulnego (n. splanchnicus), pobudzający i układu przywspółczulnego (n. ragus l), zmniejszający pobudliwość, czynniki hormonalne (acetylocholinal) i wreszcie pobudliwość wewnętrzna, czyli pobudliwość -miogenicsna- miocytow gładkich. Regulatorami bezpośrednimi motoryki jelita jest układ ruchowy Auerbacha i układ czuciowy Meissnera . Ten ostatni odbiera informacje ze stanu rzeczy we wnętrzu jelita za pośrednictwem chemoreceptorów, rozsianych w śluzówce. Continue reading „Czynnikami pobudzajacymi miesniówke jelitowa sa”

Budowa okreznicy

Budowa okrężnicy, a zwłaszcza odbytnicy, wpływa wybitnie na kształtowanie się kału (faeces), który przybiera bardzo różną postać u poszczególnych ssaków. Dzięki dochowaniu się w niektórych przypadkach mas kałowych ssaków kopalnych jesteśmy w stanie odtworzyć budowę ich przewodu pokarmowego oraz zdać sobie sprawę o jakości spożywa nego pokarmu. Budowa okrężnicy u innych ssaków wykazuje dość znaczne różnice w porównaniu ze stanem rzeczy u Człowiekowatych. Z tego powodu musimy jej poświęcić nieco więcej miejsca, zwłaszcza, iż napotkamy warianty tak szczególne i tak zawiłe, że zdają się one wskazywać na b. swoiste związki czynnościowe. Continue reading „Budowa okreznicy”

Poczatkowo przewód pokarmowy jest przymocowany do sciany grzbietowej tulowia

W rozważaniach naszych przyjmiemy za punkt wyjścia stosunki jakie istnieją u człowiekowatych i mięsożernych, u których układ trzewnej jest stosunkowo najprostszy. Po tych uwagach wstępnych przystąpimy do treściwej analizy topografii otrzewnej, które są niezwykle zawiłe i dadzą się wyjaśnić jedynie na podstawie prześledzenia rozwoju osobniczego otrzewnej. Początkowo przewód pokarmowy jest przymocowany do ściany grzbietowej tułowia za pośrednictwem –krezki grzbietowej (mesenteriuni dorsale), której część przy żołądkową nazywamy – krezką żołądkową grzbietową (mesogastrium doreale). Krezka grzbietowa jest ustawiona w płaszczyźnie dokładnie strzałkowej i zawiera między swymi dwiema blaszkami gałęzie t. trzewnej (a. Continue reading „Poczatkowo przewód pokarmowy jest przymocowany do sciany grzbietowej tulowia”

Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 4

Pacjent 2 był leczony wankomycyną, lewofloksacyną i miał ekstrakcję dwóch zębów. Po 3 miesiącach Pacjent 2 miał powrót czucia w czole i podbródku oraz powrót ruchu warg wraz z przywróceniem estetyki twarzy.
Pacjent 3
Pacjent 3 otrzymał 20 jednostek upakowanych erytrocytów. Ta utrata krwi była oczekiwana ze względu na zakres połączonej operacji. Continue reading „Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 4”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 6

Asparagina 4 (Asn4), która jest zmutowana do lizyny u naszych pacjentów, jest zachowana we wszystkich znanych ortologiach i paralogach. Kilka grup badało wpływ modyfikacji strukturalnej cząsteczek kisspeptyny. Pięć C-końcowych aminokwasów kisspeptyny-10, w szczególności reszty 6, 8, 9 i 10, wydają się kluczowe dla aktywności agonisty receptora kisspeptyny 17-21. Następną najważniejszą resztą jest Asn4; substytucja alaniny dla Asn4 w ludzkiej kisspeptynie-10 była w przybliżeniu 25% tak silna jak macierzysta kisspeptyna-10 in vivo.17 Badania jądrowego rezonansu magnetycznego kisspeptyny wykazały helikalną strukturę obejmującą Asn4 do fenyloalaniny 10; wydaje się, że struktura helikalna odgrywa istotną rolę w wiązaniu lub aktywacji receptora.19 Zatem podstawienie Asn4 lizyną naszym pacjentom może zaburzyć tę helikalną strukturę i uwzględnić poważną upośledzoną zdolność do aktywacji receptora kisspeptyny. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 6”