Klinika i doswiadczenia laboratoryjne

Klinika i doświadczenia laboratoryjne pouczają nas, że istotnie w pierwszych dniach choroby łatwość hodowania, zarazków ze krwi jest znacznie większa niż w późniejszych okresach choroby Tak więc w durze brzusznym hodowla pałeczki Ebertha udaje się bez trudu w pierwszych 10 dniach choroby. W durze plamistym natomiast sprawdzianem. obfitości zarazków krążących we krwi nie może być posiew gdyż nauka nie wytworzyła jeszcze laboratoryjnej pożywki dla rickettsyj. Są natomiast sprawdziany pośrednie, jak np. zdolność zakażania się wszy przystawionej do chorego. Continue reading „Klinika i doswiadczenia laboratoryjne”

Okres swoiscie infekcyjny

Z chwilą wytworzenia aglutynin we krwi zarazki szukają «dogodniejszego miejsca pobytu w ustroju i wtedy ujawniają swe właściwości organotropowe. Od tej chwili uwrażliwione narządy, jak np. blaszki i kępki Peyera w odcinku kątniczym i przykątniczym jelit w durze brzusznym zaczynają wykazywać swoisty odczyn zapalny. Tak samo naczynia włosowate w durze plamistym zaczynają dawać obrazy zmian histologicznych, będących swoistym odczynem na działanie rickettsyj. Tak przedstawia się teoria Besredki, zastosowana do kliniki.
Okres swoiście infekcyjny Od chwili gdy uwrażliwiony narząd wytworzy odpowiedni), odczyn zapalny, obraz kliniczny zmienia swe oblicze. Continue reading „Okres swoiscie infekcyjny”

Rola ran

Rola ran W ranach większych może wystąpić przede wszystkim wtedy, kiedy rana jest świeża. Przez ranę świeżą zarazki szybko przedostają się do k. Jeżeli np. –; myszy odetniemy kawałeczek ogona i zanurzymy pozostały do hodowli wąglika, to zarazki tak szybko dostaną się do ogólnego krwiobiegu, że nawet całkowita amputacja ogona, wykonana bezpośrednio po zanurzeniu w hodowli i zakażeniu zranionego ogona, nie chroni od choroby. Rana starsza, a przede wszystkim pokryta ziarniną, nie sprzyja przedostaniu się zarazka do wnętrza ustroju. Continue reading „Rola ran”

histologiczna analiza watroby

Bardzo wyraźny obraz ustosunkowania się tkanki wątrobnej do układu naczyniowego i odwrotnie daje histologiczna analiza wątroby. Wątroba, jako całość, ma kształt nieprawidłowej bryły, będącej kompromisem między jej spoistością wewnętrzną i ciśnieniem okolicznych narządów. Mam tutaj przede wszystkim na myśli przeponę, do której wątroba przylega od tylu, oraz żołądek. W wątrobie rozróżniamy: przednią, wypukłą powierzchnię przeponową (facies diaphragmatica), tylną, lekko wklęsłą – powierzchnię trzewną (facies splanchriica) oraz dwie krawędzie, wzdłuż których te dwie powierzchnie się spotykają. Są to: tępa, stosunkowo rozległa krawędź górna (margo sup. Continue reading „histologiczna analiza watroby”