Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) ad

Szpik kostny uzyskano od dwóch osobników z fenotypem grupy krwi p, a ich komórki jednojądrzaste wyizolowano i zakażono parwowirusem B19 w różnych stężeniach. Mieszaniny komórek hodowano w metylocelulozie, a kolonie erytroidalne badano przez badanie mikroskopowe płytek siedem dni później. Badania wirusologiczne
Dowód na zakażenie bakteriami B19 w przeszłości był oparty na wykrywaniu przeciwciał IgG swoistych wobec wirusa za pomocą testu wychwytu przeciwciał17.
Wirusowe DNA i białko badano w zakażonych hodowlach szpiku. Jednojądrzaste komórki szpiku kostnego otrzymano od osób z fenotypem grupy krwi p lub P; inkubowano je z parwowirusem B19 przez dwie godziny, przemyto w celu usunięcia nieprzylegającego wirusa i utrzymywano jako hodowlę zawiesinową18. Continue reading „Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) ad”

OBRONA USTROJU PRZED ZAKAZENIEM

OBRONA USTROJU PRZED ZAKAŻENIEM Należy postawić sobie pytanie, jakie mechanizmy służą ustrojowi do ochrony przed zarazkiem, czyli co to jest oporność ustroju na zakażenie. Urządzeń tych jest kilka i najpierw rozpatrzymy te urządzenia, które nie pozwalają zarazkowi wniknąć do wnętrza ustroju. Istnieją tzw. zapory w ustroju, które przeszkadzają zarazkowi w dostaniu się do jego-wnętrza nie tylko w tak zwanych wrotach wniknięcia, ale także i po ich przekroczeniu. Skóra Do zapór nie pozwalających wniknąć zarazkowi do wnętrza ustroju należy nie uszkodzona skóra, która dzięki mechanicznym właściwościom oczyszczania się i złuszczania się zrogowaciałego nabłonka nie tylko nie doprowadza do wtargnięcia zarazka, ale także usuwa go nie pozwalając na jego nagromadzanie się. Continue reading „OBRONA USTROJU PRZED ZAKAZENIEM”

Kwasota skóry

Kwasota skóry zmniejsza się w miarę posuwania się do głębszych warstw naskórka i na granicy naskórka i skóry właściwej pH wynosi już 7,4. Na powierzchni skóry drobnoustroje nie mogą się rozwijać, gdyż kwaśne środowisko nie sprzyja ich rozwojowi, a nawet je zabija. Jedynie gronkowce mogą się rozwijać na powierzchni skóry, gdyż wytrzymują one istniejącą kwasotę, a nawet kwasotę niższą, np. o pH 2,6. Kwasota skóry zależy od kwaśnego potu. Continue reading „Kwasota skóry”

Komórka watrobna jest duza

Komórka wątrobna jest duża, kształtu pryzmatu wielokątnego . Wzdłuż każdej z jej krawędzi widnieje podłużny wycisk, do którego jest wtłoczone naczynie włoskowate. Podobne, ale cieńsze rynienki znajdują się na powierzchniach pryzmatu komórki wątrobnej. Dwie stykające się takie rynienki tworzą razem mikroskopijny przewodzik żółciowy(ductulus biliferus), wyprowadzający – żółć (bilis s. fel). Continue reading „Komórka watrobna jest duza”