Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa

Otóż i u bezstekowców początkowo istnieje stek, do którego części uchodzi końcowy odcinek jelita pierwotnego, a z części brzusznej od- chodzi – omocznia (allantoie), tworząca w swej części wewnątrzpłodowej – moczownik (urachus) i zaczątek pęcherza moczowego . Od zewnątrz stek jest zamknięty cienką – błoną stekową (membrana cloacalis). Powyższe stosunki anatomiczne ulegają radykalnej zmianie, dzięki powstaniu czołowo ustawionej – przegrody moczowo-odbytnicze (septum. urorectale), która, opuszczając się coraz niżej, osiąga wreszcie błonę stekową i z nią się zrasta. W ten sposób stek zostaje podzielony na dwie części wtórne: część grzbietowa wytwarza – odbytnicę (rectum), część zaś brzuszna-zatokę moczowo-płciową (sinus urogenitalis). Continue reading „Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa”

U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci

U Borinae okrężnica ma około 8 m długości, nie posiada garbów (haustra) ani taśm (taeniae) i daje się podzielić na trzy zasadnicze odcinki, nie licząc jelita ślepego. Jelito ślepe . ( ma postać worka, zwróconego dnem ku tyłowi i położonego przy ścianie brzusznej lewej. W punkcie ujścia jelita biodrowego (ileum. ) rozpoczyna się pierwszy odcinek okrężnicy, zwany – pętlą początkową (ansa ircitialis), Zmierza ona przede wszystkim ku przodowi (pars prima), po czym zawraca ku tyłowi (pars secunda) i znowu skręca dogłowowo (pars tertia) , przechodząc teraz w – błędnik okrężniczy (labirynthus colicus), stanowiący drugi odcinek okrężnicy. Continue reading „U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci”

jelito slepe

U Equidae zarówno jelito ślepe (coecum) jak i okrężnica (colon) odgrywają pierwszorzędną rolę jako rodzaj wielkiej kadzi (ogólna pojemność wynosi około 120 litrów) fermentacyjnej, trawiennej i chłonnej, w której zostaje ukończone trawienie węglowodanów, a w szczególności błonnika. Jelito ślepe (coecuni) jest wielkim (pojemność wynosi około 33 litrów) workiem, zajmującym część tylno-górną i część dolną jamy brzusznej . W jelicie ślepym rozróżniamy: część początkową –worek slepy (saccus coecus), część pośrodkową – trzon (corpus coeci) i wreszcie wierzchołek (apex coeci), zwrócony ku przodowi i stykający się nieomal z wyrostkiem mieczykowatym. Mięśniówka podłużna jest skupiona w cztery taśmy (taeniae: sup. , inf. Continue reading „jelito slepe”

Pomiedzy komórkami sródblonka

W ustroju dorosłym otrzewna, jako całość, może być przyrównana do worka, wepchniętego do wnętrza jamy brzusznej i ze wszech stron zamkniętego, którego cienka ściana, niezwykle wytrzymała , jest utworzona przez płaski, blaszkowaty śródbłonek (endothelium), spoczywający na cienkiej warstwie tkanki łącznej podsurowiczej. Pomiędzy komórkami śródbłonka mogą istnieć drobne szpary, stanowiące wejścia do naczyń chłonnych. Otrzewna, zwana również –błoną surowiczą (nazwę tę stosowaliśmy wielokrotnie poprzednio), umożliwia ruchomość trzewnej jamy brzusznej, a ponadto stanowi wielką powierzchnię chłonną, usuwającą do naczyń chłonnych jady, przedostające się poprzez ściany przewodu pokarmowego. Zwięzłość powyższych informacji tłumaczę tym, że w rzeczywistości rola biologiczna otrzewnej nie jest dotychczas wystarczająco wyjaśniona, i że wiele nas czeka z tej strony niespodzianek. Worek otrzewnej ogranicza –jamę otrzewną (carum perito naei), szczelnie wypełnioną trzewiami oraz nikłą ilością wydzieliny, zwanej – płynem otrzewnym (Iiquor peritonaei), Zachowanie się –otrzewnej ściennej jest nader proste: okrywa ona szczelnie powierzchnię wewnętrzną ścian tułowia. Continue reading „Pomiedzy komórkami sródblonka”