Platy czworoboczny i ogoniasty nie wykazuja nic szczególnego

U pozostałych Ungulata u -Carnivora płat lewy ulega charakterystycznemu podziałowi na dwa płaty wtórne: płat lewy boczny (lobus sin. lat. ) i – płat lewy przyśrodkowy (lobus sin, med. ). Zupełnie podobnie płat prawy rozszczepia się na: płat prawy boczny (lobus dexter lat. Continue reading „Platy czworoboczny i ogoniasty nie wykazuja nic szczególnego”

Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji

Obydwa te naczynia podlegają kapilaryzacji, przy czym utworzona gęsta sieć naczyń włoskowa: tych kieruje się od obwodu dośrodkowo poprzez miąższ zrazika, wlewając wreszcie swą krew do wnętrza wyżej opisanej żyły ośrodkowej . Ponieważ sieć włoskowata zrazika jest wstawiona między dwiema żyłami (v. portae i FV. hepaticae), może zatem uchodzić za – żylną sieć dziwną (rete mirabile). Sieć włoskowata zrazikowa odznacza się dużym zagęszczeniem, bardzo ścisłym związkiem z miąższem wątrobnym i wreszcie syncytialną budową ścian. Continue reading „Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji”

Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa

Otóż i u bezstekowców początkowo istnieje stek, do którego części uchodzi końcowy odcinek jelita pierwotnego, a z części brzusznej od- chodzi – omocznia (allantoie), tworząca w swej części wewnątrzpłodowej – moczownik (urachus) i zaczątek pęcherza moczowego . Od zewnątrz stek jest zamknięty cienką – błoną stekową (membrana cloacalis). Powyższe stosunki anatomiczne ulegają radykalnej zmianie, dzięki powstaniu czołowo ustawionej – przegrody moczowo-odbytnicze (septum. urorectale), która, opuszczając się coraz niżej, osiąga wreszcie błonę stekową i z nią się zrasta. W ten sposób stek zostaje podzielony na dwie części wtórne: część grzbietowa wytwarza – odbytnicę (rectum), część zaś brzuszna-zatokę moczowo-płciową (sinus urogenitalis). Continue reading „Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa”

U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci

U Borinae okrężnica ma około 8 m długości, nie posiada garbów (haustra) ani taśm (taeniae) i daje się podzielić na trzy zasadnicze odcinki, nie licząc jelita ślepego. Jelito ślepe . ( ma postać worka, zwróconego dnem ku tyłowi i położonego przy ścianie brzusznej lewej. W punkcie ujścia jelita biodrowego (ileum. ) rozpoczyna się pierwszy odcinek okrężnicy, zwany – pętlą początkową (ansa ircitialis), Zmierza ona przede wszystkim ku przodowi (pars prima), po czym zawraca ku tyłowi (pars secunda) i znowu skręca dogłowowo (pars tertia) , przechodząc teraz w – błędnik okrężniczy (labirynthus colicus), stanowiący drugi odcinek okrężnicy. Continue reading „U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci”

jelito slepe

U Equidae zarówno jelito ślepe (coecum) jak i okrężnica (colon) odgrywają pierwszorzędną rolę jako rodzaj wielkiej kadzi (ogólna pojemność wynosi około 120 litrów) fermentacyjnej, trawiennej i chłonnej, w której zostaje ukończone trawienie węglowodanów, a w szczególności błonnika. Jelito ślepe (coecuni) jest wielkim (pojemność wynosi około 33 litrów) workiem, zajmującym część tylno-górną i część dolną jamy brzusznej . W jelicie ślepym rozróżniamy: część początkową –worek slepy (saccus coecus), część pośrodkową – trzon (corpus coeci) i wreszcie wierzchołek (apex coeci), zwrócony ku przodowi i stykający się nieomal z wyrostkiem mieczykowatym. Mięśniówka podłużna jest skupiona w cztery taśmy (taeniae: sup. , inf. Continue reading „jelito slepe”

Pomiedzy komórkami sródblonka

W ustroju dorosłym otrzewna, jako całość, może być przyrównana do worka, wepchniętego do wnętrza jamy brzusznej i ze wszech stron zamkniętego, którego cienka ściana, niezwykle wytrzymała , jest utworzona przez płaski, blaszkowaty śródbłonek (endothelium), spoczywający na cienkiej warstwie tkanki łącznej podsurowiczej. Pomiędzy komórkami śródbłonka mogą istnieć drobne szpary, stanowiące wejścia do naczyń chłonnych. Otrzewna, zwana również –błoną surowiczą (nazwę tę stosowaliśmy wielokrotnie poprzednio), umożliwia ruchomość trzewnej jamy brzusznej, a ponadto stanowi wielką powierzchnię chłonną, usuwającą do naczyń chłonnych jady, przedostające się poprzez ściany przewodu pokarmowego. Zwięzłość powyższych informacji tłumaczę tym, że w rzeczywistości rola biologiczna otrzewnej nie jest dotychczas wystarczająco wyjaśniona, i że wiele nas czeka z tej strony niespodzianek. Worek otrzewnej ogranicza –jamę otrzewną (carum perito naei), szczelnie wypełnioną trzewiami oraz nikłą ilością wydzieliny, zwanej – płynem otrzewnym (Iiquor peritonaei), Zachowanie się –otrzewnej ściennej jest nader proste: okrywa ona szczelnie powierzchnię wewnętrzną ścian tułowia. Continue reading „Pomiedzy komórkami sródblonka”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 3

Poziomy LH w surowicy określano za pomocą dwuetapowego testu immunometrycznego typu sandwich i techniki luminometrycznej (Beckman Coulter). Współczynniki zmienności wewnątrz testu i między testami wynoszą odpowiednio mniej niż 6% i mniej niż 7%. Dolna granica wykrywalności z 95% przedziałem ufności wynosi 0,2 mIU na mililitr. Przeprowadziliśmy test stymulacji GnRH w probandzie (Pacjent II-8) przez dożylne wstrzyknięcie 0,1 mg GnRH i pobranie próbek krwi w 0, 20, 40 i 60 minucie po wstrzyknięciu w celu pomiaru FSH i LH. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 3”

Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 4

Pacjent 2 był leczony wankomycyną, lewofloksacyną i miał ekstrakcję dwóch zębów. Po 3 miesiącach Pacjent 2 miał powrót czucia w czole i podbródku oraz powrót ruchu warg wraz z przywróceniem estetyki twarzy.
Pacjent 3
Pacjent 3 otrzymał 20 jednostek upakowanych erytrocytów. Ta utrata krwi była oczekiwana ze względu na zakres połączonej operacji. Continue reading „Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 4”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8

Analizy te są ograniczone przez uprzedzenia stwierdzające, które są nieodłączne w badaniu populacji odniesienia, jak również przez okoliczności prowadzące do włączenia lub wykluczenia z tej populacji i prostoty modeli epidemiologicznych zdarzeń mutacyjnych w obrębie populacji. Niemniej jednak te odkrycia potwierdzają pogląd, że ocena diagnostyczna niekoniecznie jest kompletna z identyfikacją początkowej diagnozy molekularnej i że analizy genomewidów mogą ujawnić więcej niż jedną chorobę mendelową, która jest istotna dla pacjenta i rodziny pacjenta. Patogenne odmiany de novo stwierdzono zarówno w genach dominujących w chorobie autosomalnej dominującej, jak i genach chorób związanych z chromosomem X, i opisano je w przypadku obu diagnoz molekularnych u 17 pacjentów. Pomimo założenia patogennych wariantów genów recesywnych w rodzinach z pokrewieństwem, sześć diagnoz związanych było z wariantami de novo u pacjentów z udokumentowaną nieobecnością heterozygotyczności. Inni badacze opisali występowanie wariantów de novo w spokrewnionych populacjach.20-22 Te odkrycia potwierdzają hipotezę, że niedawno powstałe, prywatne warianty odgrywają istotną rolę w chorobach człowieka. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8”

Obniżenie stężenia cholesterolu u pacjentów z ryzykiem pośrednim bez choroby sercowo-naczyniowej

Poprzednie badania wykazały, że stosowanie statyn w celu obniżenia poziomu cholesterolu zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób bez chorób sercowo-naczyniowych. W badaniach tych uczestniczyły osoby z podwyższonym poziomem lipidów lub markery stanu zapalnego, w których uczestniczyły głównie osoby rasy białej. Nie jest jasne, czy korzyści ze statyn można rozszerzyć na pośrednią grupę ryzyka, zróżnicowaną etnicznie bez chorób sercowo-naczyniowych. Metody
W jednym porównaniu z próbą czynnikową 2 na 2 losowo przydzieliliśmy 12 705 uczestników w 21 krajach, którzy nie mieli choroby sercowo-naczyniowej i byli na średnim poziomie ryzyka otrzymywania rozuwastatyny w dawce 10 mg na dobę lub placebo. Pierwszym wynikiem leczenia było zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub udaru nieinwazyjnego, a drugi wynik leczenia wtórnego obejmował dodatkowo rewaskularyzację, niewydolność serca i reanimowane zatrzymanie krążenia. Continue reading „Obniżenie stężenia cholesterolu u pacjentów z ryzykiem pośrednim bez choroby sercowo-naczyniowej”