Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego

Budowa ściany okrężnicy odchyla się niewieloma tylko szczegółami od budowy typowej jelita cienkiego. Rozpatrując zatem ścianę od zewnątrz napotykamy i tutaj przede wszystkim – błonę surowiczą (serosa), a pod nią – mieśniówkę (rnuscularis), której warstwa podłużna skupia się we wspomniane taśmy (taeniae), warstwa zaś okrężna (circularis) ulega zgrubieniu na poziomie fałdów półksiężycowatych. Błonę śluzową cechuje zupełny b rak kosmków, obfitość gruczołów Lieberkuhna [bez komórek Panetha l), komórek kubkowych i grudek chłonnych. Ostatni, względnie krótki, odcinek przewodu pokarmowego – odbytnica (rectum ) rozwija się z części grzbietowej – steku (cloaca). Sprawa przedstawia się dokładniej następująco. Continue reading „Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego”

Czesto swiatlo odbytnicy rozszerza sie w swym odcinku koncowym

Najważniejszą różnicę stanowi to, że odbytnica zmierza w kierunku prostym i najkrótszą drogą do – odbytu (anus), na którego poziomie kończy się jednowarstwowy nabłonek walcowaty i rozpoczyna się płaski, wielowarstwowy naskórek. Często światło odbytnicy rozszerza się w swym odcinku końcowym, tworząc bańkę odbytniczą (ampulla rec ta lis) . Błonę śluzową charakteryzuje obfitość gruczołów Lieberkiihna, a przede wszystkim komórek kubkowych, których wydzielina śluzowa ułatwia wydalanie kału. Odbyt jest otoczony dwoma pierścieniowatymi zwieraczami: – zwieraczem odbytnice wewn. (sphincter ani int. Continue reading „Czesto swiatlo odbytnicy rozszerza sie w swym odcinku koncowym”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 2

Odkrycia wskazują, że kisspeptyna jest niezbędna do rozpoczęcia dojrzewania u ludzi. Opisy przypadków
Charakterystyka kliniczna i hormonalna probanda i jej dotkniętych sióstr. Proband (pacjent II-8) wzrastał i rozwijał się normalnie aż do wczesnych lat życia. W 14.9 roku życia rozwój piersi był nieobecny, a wiek kości wynosił 13 lat. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 2”

W rozpatrywanych dotad fazach rozwojowych krzywizna mniejsza zoladka byla zwrócona do brzusznie

W rozpatrywanych dotąd fazach rozwojowych krzywizna mniejsza żołądka była zwrócona do brzusznie, a krzywizna większa do grzbietowo. Teraz jednak następuje obrót żołądka, polegający na skręcaniu się jego, odbywającym się w ten sposób, że krzywizna mniejsza żołądka kieruje się w prawo i nie co ku przodowi, a krzywizna większa zwraca się w lewo i cokolwiek ku tyłowi. Taki obrót żołądka wywołuje przewrót stosunków w topografii otrzewnej, zwłaszcza w obrębie krezki żołądkowej grzbietowej. Ta zmiana stosunków polega na tym , że krezka żołądkowa grzbietowa zostaje odchylona ku stronie lewej, tworząc wraz z żołądkiem rodzaj worka, łączącego się szeroko z ogólną jamą otrzewną, Jest to zaczątek – sieci większej (omentum majue). W miarę postępu rozwoju sieć większa coraz bardziej się rozrasta w kierunku ku tyłowi, wsuwając się w przestrzeń otrzewną, oddzielającą okrężnicę poprzeczną (colon transrersum. Continue reading „W rozpatrywanych dotad fazach rozwojowych krzywizna mniejsza zoladka byla zwrócona do brzusznie”

Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 5

Kiedy zapytano respondentów, czy wiedzieli, że zakażenie salmonellą mogło zostać nabyte w wyniku kontaktu z drobiem, 16 z 76 respondentów (21%) odpowiedziało, że tak, a 5 respondentów (7%) zgłosiło ustne lub pisemne ostrzeżenie w momencie zakupu ryzyko zakażenia salmonellą żywym drobiem. Ankieta w sklepach pasz dla rolnictwa w Nowym Meksyku
W 2006 r. Przeprowadziliśmy ankietę wśród przedstawicieli 54 sklepów paszowych dla zwierząt rolnych, które zostały zidentyfikowane jako sprzedające pisklęta w Nowym Meksyku; połowę badano w sklepie, a połowę przez telefon. Średnia liczba sprzedanych kurcząt w sklepie wynosiła 600 rocznie (zakres od 50 do 5500). Continue reading „Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 5”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 5

Przegląd danych cSNP dla wszystkich 27 pacjentów z co najmniej jedną diagnozą, która była związana z wariantem homozygotycznym ujawnił 22 pacjentów z jednym lub większą liczbą regionów nieobecności heterozygotyczności większych niż 10 Mb, w sumie od 54 do 610 Mb na osobisty genom (Tabela S5). w Dodatku Uzupełniającym). Płaskowzgórność odnotowano u 15 z tych 22 pacjentów, a homozygotyczne warianty w dwóch lub więcej genach choroby autoekomalnej recesywnej odnotowano w 36,4% (8 z 22). Brak heterozygotyczności wiązał się z wieloma chromosomami u wszystkich pacjentów, co sprzeciwiło się disomii jednoosobowej. Tylko pacjent 76 nosił 2 patogenne warianty w obrębie jednego regionu nieobecności heterozygotyczności. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 5”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation czesc 4

Procent pacjentów z jednym lub dwoma wariantami de novo przyczyniającymi się do diagnozy jest wskazany w każdym takcie. Wśród 101 pacjentów z mnogimi diagnozami, 97 miało dwie (podwójne) diagnozy molekularne (Tabela 1), 3 miało trzy diagnozy molekularne, a miał cztery diagnozy molekularne (Figura 2A). Medycznie możliwe do zastosowania wtórne odkrycia16 przyczyniły się do dodatkowych dwóch diagnoz molekularnych; jednakże, ponieważ zostały one uznane za przypadkowe, nie zostały poddane dalszej analizie. Wiek i płeć pacjenta nie były związane z występowaniem wielu rozpoznań. Specjalnością lekarza kierującego była genetyka medyczna w 81,2% przypadków (82 na 101), neurologia w 12,9% (13 na 101), neurogenetyka w 2,0% (2 na 101), alergia lub immunologia w 1,0% (1 na 101 ) i nieznany dla pozostałej części (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation czesc 4”

Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor ad 5

Większość pacjentów stanowili mężczyźni (68%), praworęczny (83%) i biały (75%), a większość z nich miała rodzinną historię drżenia (72%). Średnia całkowita ocena CRST dla nasilenia drżenia wynosiła 49,5 (najwyższy możliwy wynik 152). Wyjściowe drżenie i charakterystyka demograficzna nie różniły się istotnie pomiędzy grupami z randomizacją (tabela 1). Drżenie
Rycina 1. Rycina 1. Continue reading „Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor ad 5”

Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor ad 7

Subiektywną niestabilność zgłosiło 9 pacjentów (16%), które utrzymywały się po 12 miesiącach u 3 pacjentów (5%). Słabość przeciwna do talamotomii, prawdopodobnie wynikająca z zajęcia wewnętrznej torebki, wystąpiła u 2 pacjentów, utrzymujących się przez 6 miesięcy w i 12 miesięcy w drugiej. Doznania wewnątrzkomorowe ustąpiły w ciągu kilku sekund po dostarczeniu energii akustycznej (Tabela 2). Podobny profil efektów ubocznych zaobserwowano w kohorcie bezświatowej pacjentów poddawanych zogniskowanej ultrasonograficznej talamotomii (tabela S5 w dodatkowym dodatku). U jednego pacjenta wystąpił przemijający atak niedokrwienny 6 tygodni po zabiegu talamotomii (tabela S6 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor ad 7”

Obniżenie ciśnienia krwi u osób z ryzykiem pośrednim bez choroby sercowo-naczyniowej ad 5

Charakterystyka uczestników na poziomie wyjściowym. Charakterystyka wyjściowa była podobna w obu grupach badań (tabela 1). Populacja była zróżnicowana rasowo i etnicznie, a średnia wieku uczestników wynosiła 65,7 lat. W sumie 46,2% uczestników stanowili kobiety, 37,9% zgłosiło nadciśnienie w wywiadzie, a 21,9% przyjmowało leki przeciwnadciśnieniowe (inne niż ARB, inhibitory ACE lub tiazydy). Mediana okresu obserwacji wynosiła 5,6 roku (zakres międzykwartylowy, 5,2 do 6,2). Continue reading „Obniżenie ciśnienia krwi u osób z ryzykiem pośrednim bez choroby sercowo-naczyniowej ad 5”