Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego

Ten główny podręcznik będzie standardowym punktem odniesienia w psychiatrii medycznej. Jest rozszerzoną i zmienioną wersją wcześniejszych Zasad Psychiatrii Medycznej, ze zmianą tytułu, która zapewnia dokładniejsze odzwierciedlenie tematu niż jego poprzednik. Cele tej książki są jasne: przedstawić aktualny przegląd psychiatrii konsultacyjnej i interfejsu psychiatrii z medycyną i chirurgią. Książka jest podzielona na siedem części. Pierwsza część, dotycząca zasad psychoterapeutycznych, zawiera rozdziały dotyczące ogólnych zasad, terapii rodzinnej i terapii grupowej, wszystkie w odniesieniu do pacjentów cierpiących na choroby. Continue reading „Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego”

Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) czesc 4

Nie wykryto DNA B19 po 48 godzinach w równolegle badanych próbkach szpiku kostnego od osobnika z fenotypem p. Rysunek 3. Rysunek 3. Nieaktywność parwowirusa B19 w celu zakażenia komórek szpiku kostnego za pomocą fenotypu. Komórki zakażono B19, jak opisano w części dotyczącej metod i zebrano pięć dni później. Continue reading „Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) czesc 4”

Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) ad

Szpik kostny uzyskano od dwóch osobników z fenotypem grupy krwi p, a ich komórki jednojądrzaste wyizolowano i zakażono parwowirusem B19 w różnych stężeniach. Mieszaniny komórek hodowano w metylocelulozie, a kolonie erytroidalne badano przez badanie mikroskopowe płytek siedem dni później. Badania wirusologiczne
Dowód na zakażenie bakteriami B19 w przeszłości był oparty na wykrywaniu przeciwciał IgG swoistych wobec wirusa za pomocą testu wychwytu przeciwciał17.
Wirusowe DNA i białko badano w zakażonych hodowlach szpiku. Jednojądrzaste komórki szpiku kostnego otrzymano od osób z fenotypem grupy krwi p lub P; inkubowano je z parwowirusem B19 przez dwie godziny, przemyto w celu usunięcia nieprzylegającego wirusa i utrzymywano jako hodowlę zawiesinową18. Continue reading „Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) ad”