Okreznica koniowatych jest dlugim i szerokim przewodem o pojemnosci okolo 95 litrów

Okrężnica koniowatych jest długim i szerokim przewodem o pojemności około 95 litrów. Całą okrężnicę dzielimy na dwa nierówne odcinki: na większy odcinek – okrężnicę wielką i na odcinek mniejszy, końcowy, zwany –okrężnicą małą . Okrężnica wielka tworzy dwie duże pętle, z których pętlę dolną nazywamy –lukiem dolnym ułożoną zaś ponad nim pętlę górną – lukiem górnym (arcus sup. ), Luk dolny (arcus inf) rozpoczyna się przy znanym nam już ujściu ślepo okrężni czym niewielkim rozszerzeniem, zwanym przedsionkiem okrężnicy (vestibulum coli), odgraniczonym od pozostałej części okrężnicy drobnym fałdem – ,zastawką przedsionkową (ralvula vestibularis). Od tego miejsca okrężnica zmierza ku przodowi, jako okrężnica brzuszna prawa (colon vetitrale dextrum), po czym po dojściu do przepony, w pobliżu wyrostka mieczykowatego, zawraca ku tyłowi w zgięciu przeponowym brzusznym, przechodząc w – okrężnicę brzuszną lewą (colon centrale Si. Continue reading „Okreznica koniowatych jest dlugim i szerokim przewodem o pojemnosci okolo 95 litrów”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 5

Wynik Nietolerancyjny z tolerancji (SIFT) wynosi 0,00, co odpowiada bardzo szkodliwemu działaniu (możliwy zakres od 0 do 1, z wynikami 0,05 prognozującymi uszkodzenie funkcji białka. Mutacja ta nie została znaleziona u 100 zdrowych dorosłych kontrolnych osób dorosłych (dane nieukazane). Nie stwierdzono mutacji KISS1 w 12 innych rodzinach z więcej niż dotkniętym członkiem lub w 90 sporadycznych przypadkach hipogonadyzmu idiopatycznego hipogonadotropowego normosomalnego. Analiza danych sekwencjonowania całego egzonu, ze szczególnym uwzględnieniem regionów autozygotycznych zidentyfikowanych w mapowaniu autozygardialnym i innych genach kandydujących, na podstawie badań na zwierzętach wykazała, że jedyną mutacją, która wyjaśnia fenotypy probandu i jej dotkniętych Mutacja KISS1. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 5”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 4

Profilowanie LH podczas snu w probandzie (Pacjent II-8) wykazało odczyty, które były poniżej dolnej granicy wykrywalności (0,2 mIU na mililitr). Odczyty LH u zdrowej siostry (Pacjent II-6), z drugiej strony, wykazały normalny dorosły profil kobiecy z dwoma szczytami LH. Analiza SNP w genomiewie wykazała dwa regiony homozygotyczne wspólne dla wszystkich dotkniętych pacjentów, ale nie wykryto ich u żadnego członka rodziny, u którego nie wystąpił. Jeden z regionów, segment 5,5 Mb (od 201,6 Mb do 207,1 Mb) na chromosomie 1, zawiera gen KISS1, który był kandydatem do wywoływania normosmicznego idiopatycznego hipogonadyzmu hipogonadotropowego. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 4”

Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 4

Stanowi i lokalni urzędnicy zdrowia publicznego oraz agencje zdrowia zwierząt przeprowadzili śledztwo. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Wybrane cechy demograficzne i kliniczne pacjentów w ognisku choroby, stycznia 2004 r., Do 31 grudnia 2011 r. Rysunek 1. Ryc. Continue reading „Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 4”

Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej

Epidemie zakażeń ludzkiej salmonelli są coraz częściej związane z kontaktem z żywym drobiem, ale skuteczne środki kontroli są nieuchwytne. W 2005 r. Grupa ludzkich zakażeń salmonellozą Montevideo o rzadkim wzorze na elektroforezie żelowej w impulsowym polu (szczep epidemii) została zidentyfikowana przez PulseNet, krajową sieć podtypów. Metody
We współpracy z agencjami zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, przeprowadziliśmy wieloetapowe dochodzenia obejmujące wywiady z pacjentami, śledzenie śledztwa i testy środowiskowe w wylęgarni wysyłkowej powiązanej z epidemią w celu zidentyfikowania źródła infekcji i zapobiegania dodatkowym chorobom. Continue reading „Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej”

Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną

Chociaż w kilku badaniach oceniano ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej za pomocą nowszej antykoncepcji hormonalnej, niewielu badało zawał zakrzepowy i zawał mięśnia sercowego, a wyniki były sprzeczne. Metody
W tym 15-letnim badaniu kohortowym w Danii podążaliśmy za kobietami bez wyjątku, w wieku od 15 do 49 lat, bez historii choroby sercowo-naczyniowej lub raka. Dane dotyczące stosowania antykoncepcji hormonalnej, klinicznych punktów końcowych i potencjalnych czynników zakłócających uzyskano z czterech krajowych rejestrów.
Wyniki
W sumie 626 158 kobiet dostarczyło 14 251 063 osobolat obserwacji, podczas których wystąpiło 3311 udarów zakrzepowych (21,4 na 100 000 osobolat) i 1725 zawałów mięśnia sercowego (10,1 na 100 000 osobo-lat). Continue reading „Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną”

Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem cd

Podczas próby zmieniliśmy firmę, która była odpowiedzialna za wytwarzanie placebo i pakowanie badanego leku. Spowodowało to zawieszenie rekrutacji do czasu zidentyfikowania nowej firmy. (Dodatkowe szczegóły znajdują się w dodatkowym dodatku). Po podaniu badanego leku kobiety leczono klinicznie zgodnie z lokalną praktyką, w tym z wypisem do domu, jeśli nie doszło do porodu i stan pacjenta uznano za stabilny. W przypadku osób zapisanych z powodu wskazania do porodu przedwczesnego oczekiwano, że indukcja porodu rozpocznie się o 36 tygodni 5 dni, a porody ciążowe zostaną zaplanowane na 36 tygodni 6 dni, a nie przed upływem 24 godzin po randomizacji. Continue reading „Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem cd”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 7

Wyniki fenotypowego podobieństwa dla klinicznie skategoryzowanych nakładających się diagnoz były znacznie większe niż wyniki klinicznie skategoryzowanych odrębnych diagnoz (mediana, 0,36 vs. 0,21, P = 1,77 × 10-7 według testu rangowanych znaków Wilcoxona) (Figura 4C). Baza danych interakcji białko-białko i bazy danych ścieżek były badane pod kątem interakcji fizycznych między kodowanymi białkami w parze. Nie ujawniono bezpośrednich interakcji między białkami kodowanymi przez loci choroby. Jednak rozszerzenie naszej analizy uwzględniającej przewidywane in silico interakcje fizykalne drugiego stopnia i trzeciego stopnia ujawniły dziewięć podwójnych diagnoz, dla których przewidziano interakcje (ryc. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 7”

Bortezomib plus melfalan i prednizon do wstępnego leczenia szpiczaka mnogiego

Standardowym leczeniem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie są kandydatami do leczenia dużymi dawkami, jest melfalan i prednizon. W tym badaniu III fazy porównywano stosowanie melfalanu i prednizon z bortezomibem lub bez niego u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikowali się do leczenia wysokimi dawkami. Metody
Losowo przydzielono 682 pacjentów do otrzymania dziewięciu 6-tygodniowych cykli melfalanu (w dawce 9 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała) i prednizonu (w dawce 60 mg na metr kwadratowy) w dniach od do 4, albo samodzielnie lub z bortezomibem (w dawce 1,3 mg na metr kwadratowy) w dniach 1, 4, 8, 11, 22, 25, 29 i 32 w cyklach od do 4 oraz w dniach 1, 8, 22 i 29 w trakcie cykle 5 do 9. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do progresji choroby.
Wyniki
Czas do progresji u pacjentów otrzymujących bortezomib i melfalan-prednizon (grupa bortezomibu) wynosił 24,0 miesiąca, w porównaniu z 16,6 miesiąca wśród osób otrzymujących sam melphalan-prednizon (grupa kontrolna) (współczynnik ryzyka dla grupy bortezomibu, 0,48; p <0,001). Continue reading „Bortezomib plus melfalan i prednizon do wstępnego leczenia szpiczaka mnogiego”