Escherichia coli Odporne na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią

Wykazano, że fluorochinolony zmniejszają częstotliwość infekcji Gram-ujemnych u pacjentów z neutropenią1,2. Chociaż wydaje się, że mutacje oporne na fluorochinolony występują w niskich ilościach w Enterobacteriaceae, 3 nadużywanie tych antybiotyków może spowodować pojawienie się opornych organizmów4. Zgłaszamy występowanie bakteriemii Escherichia coli opornej na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią.
Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Escherichia coli Odporne na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią”

Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta)

Parwowirus B19, jedyny znany patogenny ludzki parwowirus, powoduje piątą chorobę lub rumień zakaźny, łagodną chorobę dziecięcą charakteryzującą się wysypką1. U osób z hemolizą, zwłaszcza sierpowatą i dziedziczną sferocytozą, ostra infekcja wirusowa prowadzi do przejściowego kryzysu aplastycznego, nagłej i ciężkiej niedokrwistości z powodu niepowodzenia w wytwarzaniu czerwonych krwinek2. Infekcja wirusowa może utrzymywać się u pacjentów z obniżoną odpornością, prowadząc do czystej aplazji krwinek czerwonych i przewlekłej niedokrwistości. Wewnątrzmaciczna infekcja parwowirusem podczas ciąży może prowadzić do obrzęku płodu 5. Replikacja parwowirusa B19 została zademonstrowana tylko w ludzkich erytroidalnych komórkach progenitorowych. Continue reading „Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta)”

Okres bakteriemii

Okres bakteriemii trwa do chwili ukazania się pierwszych właściwych, czyli swoistych objawów choroby, np. wysypki na skórze, jak to widzimy w durze brzusznym i plamistym. Cały więc okres bakteriemii wykazuje objawy kliniczne wspólne wielu chorobom zakaźnym, a więc objawy nie pozwalające na ścisłe wyodrębnienie określonej postaci chorobowej, i nosi nazwę okresu ogólnoinfekcyjnego. Okazanie się np. wysypki w durze brzusznym lub plamistym jest połączone z dwiema zasadniczymi zmianami w ustroju: 1) ze zmieszaniem się zarazków we krwi i 2) z wystąpieniem dodatnich wyników prób serologicznych, które dotychczas były ujemne lub mogły być tylko zaznaczone. Continue reading „Okres bakteriemii”

Rozwój osobniczy watroby

Rozwój osobniczy wątroby jest nader zawiły, na Jej bowiem architekturze wyciskają niezatarte piętno sprawy związane z ewolucją naczyń żylnych, odprowadzających krew z przydatków płodowych do zatoki żylnej (sinus venosus) serca. Pierwszą zapowiedzią powstania wątroby jest pojawienie się na ścianie brzusznej dwunastnicy rynienki, zwanej – zatoką wątrobną (sinus hepatis). W przyszłości z zatoki tej, której sąsiadami są obydwa zaczątki brzuszne trzustki, powstanie-zachyłek dwunastniczy (divertioulum. duodeni ), umieszczony w ciele brodawki dwunastniczej większej (papiila duodenalis major). Do tego zachyłka uchodzi przewód trzustkowy Wirsuuga oraz-przewód żółciowy (duotus oholedochus). Continue reading „Rozwój osobniczy watroby”