PRZEBIEG ZAKAZEN

PRZEBIEG ZAKAŻENIA Besredka stworzył pewien plan myślowy, który umożliwia rozejrzenie się w zjawiskach walki między ustrojem a zarazkiem. Wyprowadził on ze swoich badań wniosek, że drobnoustroje chorobotwórcze posiadają właściwości organotropowe, dzięki którym osiedlają się w określonych narządach, i że niektóre narządy winny być uznane za uwrażliwione na działanie określonego zarazka chorobotwórczego. Tak więc pałeczka wąglika posiada właściwości organotropowe w stosunku do skóry: ta zaś jest uwrażliwiona na działanie pałeczki wąglika, gdyż odpowiada swoistym odczynem zapalnym w miejscu działania zarazka. To samo da się powiedzieć o blaszkach i kępkach Peyera w stosunku do pałeczki duru brzusznego lub o zstępnicy, esicy i prostnicy w stosunku do zarazków powodujących czerwonkę, Klinika chorób zakaźnych, anatomia patologiczna, jak również- doświadczenia na zwierzętach pouczają nas, że zarazek chorobotwórczy, który przeniknął do ustroju, nie przejawia od razu swoich właściwości erganotropowych, uwrażliwiony zaś narząd również dopiero po jakimś czasie daje odpowiednie odczyny zapalne. Okres ogólnoinfekcyjny Besredka utrzymuje, że w chwili rozpoczęcia się choroby zarazki krążyły obficie we krwi. Continue reading „PRZEBIEG ZAKAZEN”

Rola zachylka zatokowego przedniego na tym sie nie konczy

Rola zachyłka zatokowego przedniego na tym się nie kończy. Nabłonek dna jego gwałtownie się rozrasta, tworząc miąższ wątroby, wciskający się między obydwie blaszki krezki żołądkowej brzusznej (mesogastrium verurale) oraz w przegrodę poprzeczną (septllm transrersum. Do tej chwili wszystko jest proste, później natomiast rozrastające się pasma komórkowe miąższu pierwotnego wątroby napotykają na swej drodze wielkie naczynia żylne zarodkowe, prowadzące krew z łożyska do zatoki żylnej serca. Tymi żyłami są (p. układ naczyniowy): dwie-żż. Continue reading „Rola zachylka zatokowego przedniego na tym sie nie konczy”

Okreznica koniowatych jest dlugim i szerokim przewodem o pojemnosci okolo 95 litrów

Okrężnica koniowatych jest długim i szerokim przewodem o pojemności około 95 litrów. Całą okrężnicę dzielimy na dwa nierówne odcinki: na większy odcinek – okrężnicę wielką i na odcinek mniejszy, końcowy, zwany –okrężnicą małą . Okrężnica wielka tworzy dwie duże pętle, z których pętlę dolną nazywamy –lukiem dolnym ułożoną zaś ponad nim pętlę górną – lukiem górnym (arcus sup. ), Luk dolny (arcus inf) rozpoczyna się przy znanym nam już ujściu ślepo okrężni czym niewielkim rozszerzeniem, zwanym przedsionkiem okrężnicy (vestibulum coli), odgraniczonym od pozostałej części okrężnicy drobnym fałdem – ,zastawką przedsionkową (ralvula vestibularis). Od tego miejsca okrężnica zmierza ku przodowi, jako okrężnica brzuszna prawa (colon vetitrale dextrum), po czym po dojściu do przepony, w pobliżu wyrostka mieczykowatego, zawraca ku tyłowi w zgięciu przeponowym brzusznym, przechodząc w – okrężnicę brzuszną lewą (colon centrale Si. Continue reading „Okreznica koniowatych jest dlugim i szerokim przewodem o pojemnosci okolo 95 litrów”

W glab krezki grzbietowej wrasta zaczatek trzustki oraz tworzy sie na miejscu sledziona

W głąb krezki grzbietowej wrasta zaczątek trzustki oraz tworzy się na miejscu śledziona. Na wysokości żołądka i dwunastnicy, a zatem tylko na poziomie tych odcinków przewodu pokarmowego, znajduje się –krezka żołądkowa brzuszna (mesogastrium rentrale), przytwierdzająca się z drugiej strony do ściany brzusznej tułowia. W głąb krezki brzusznej wrasta zawiązek wątroby, który rozrasta się w szybkim tempie, wpływając wybitnie na stosunki topograficzne tej krezki. Przede wszystkim, wskutek wzrostu wątroby, oddala ona od siebie obydwie blaszki krezki, powlekając się nimi w ten sposób, że ostatecznie powłoka otrzewna wątroby jest niczym innym, jak tylko częścią środkową krezki żołądkowej brzusznej. Rozrastająca się coraz bardziej wątroba dzieli omawianą krezkę na dwa topograficzne odcinki. Continue reading „W glab krezki grzbietowej wrasta zaczatek trzustki oraz tworzy sie na miejscu sledziona”

Fald brzuszny

W ten sposób tworzy się rodzaj fartuszka, składającego się z dwóch błoniastych . fałdów dwu blaszkowych: fałdu brzusznego i fałdu grzbietowego. Fałd brzuszny (plica ventralis) odchodzi od krzywizny większej żołądka i kieruje się ku tyłowi, po czym w pewnym punkcie zawraca, przechodząc w – fałd grzbietowy (plica dorsalis), w którego wnętrzu znajduje się zaczątek śledziony i trzustki. W dalszym ciągu fałd ten kieruje się dogłowowo, przytwierdzając się wreszcie do ściany grzbietowej jamy brzusznej. Pomiędzy oby dworna fałdami znajduje się wielka szczelinowata przestrzeń – jama sieciowa (bursa omerualis), łącząca się po prawej stronie z ogólną jamą otrzewną przy pomocy – otworu sieciowego (for. Continue reading „Fald brzuszny”

Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 3

Okołoperacyjna profilaktyka przeciwbakteryjna składała się z wankomycyny i cefazoliny i była modyfikowana zgodnie z wynikami okołooperacyjnymi; Pacjenci 2 i 3 otrzymali okołooperacyjną profilaktykę przeciwgrzybiczą z mykafunginą. Wszyscy pacjenci otrzymywali odpowiednio profilaktykę trimetoprim-sulfametoksazol i walgancyklowir przeciwko Pneumocystis jirovecii i cytomegalowirusowi przez co najmniej 6 miesięcy. Po operacji wszyscy pacjenci mieli umieszczone tachotomie; zostały one usunięte w ciągu 3 miesięcy we wszystkich przypadkach. Wszyscy pacjenci mieli dostęp do ciągłego poradnictwa od psychiatrów i pracowników socjalnych. Continue reading „Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 3”

Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 5

Chociaż powierzchowne naczynia skroniowe mogą być potrzebne do utrzymania uszu, spekulujemy, że wielu pacjentów skorzystałoby z podejścia, które opisujemy. Wszyscy pacjenci mieli infekcje pooperacyjne o różnym stopniu nasilenia i wszystkie one powracały do zdrowia. Pojedyncze epizody odrzucenia u pacjentów 2 i 3 zostały pomyślnie opanowane.
Jedną z unikalnych cech przeszczepu całej twarzy jest duży obszar bezpośredniego kontaktu między allograftami a tkankami biorcy. Continue reading „Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy AD 5”

Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 8

Zalecamy, aby urzędnicy ds. Zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i partnerzy branżowi opracowali wytyczne w celu ograniczenia przenoszenia salmonelli. Około połowa chorych w tym wybuchu to dzieci w wieku 5 lat lub młodsze. Zalecamy zakaz praktyk (np. Continue reading „Wybuch salmonelli związany z żywym drobiem z wylęgarni wysyłkowej AD 8”

Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną AD 2

Celem badania była ocena ryzyka zawału zakrzepowego i zawału mięśnia sercowego związanych ze stosowaniem różnych typów antykoncepcji hormonalnej, zgodnie z dawką estrogenu, typem progestyny i drogą podawania. Metody
Badana populacja
Prześledziliśmy otwartą historyczną kohortę duńskich kobiet, w wieku od 15 do 49 lat, przez 15 lat, od stycznia 1995 r. Do grudnia 2009 r. Ludność została zidentyfikowana na podstawie danych z Danii statystycznej. Continue reading „Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną AD 2”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8

Analizy te są ograniczone przez uprzedzenia stwierdzające, które są nieodłączne w badaniu populacji odniesienia, jak również przez okoliczności prowadzące do włączenia lub wykluczenia z tej populacji i prostoty modeli epidemiologicznych zdarzeń mutacyjnych w obrębie populacji. Niemniej jednak te odkrycia potwierdzają pogląd, że ocena diagnostyczna niekoniecznie jest kompletna z identyfikacją początkowej diagnozy molekularnej i że analizy genomewidów mogą ujawnić więcej niż jedną chorobę mendelową, która jest istotna dla pacjenta i rodziny pacjenta. Patogenne odmiany de novo stwierdzono zarówno w genach dominujących w chorobie autosomalnej dominującej, jak i genach chorób związanych z chromosomem X, i opisano je w przypadku obu diagnoz molekularnych u 17 pacjentów. Pomimo założenia patogennych wariantów genów recesywnych w rodzinach z pokrewieństwem, sześć diagnoz związanych było z wariantami de novo u pacjentów z udokumentowaną nieobecnością heterozygotyczności. Inni badacze opisali występowanie wariantów de novo w spokrewnionych populacjach.20-22 Te odkrycia potwierdzają hipotezę, że niedawno powstałe, prywatne warianty odgrywają istotną rolę w chorobach człowieka. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8”