OBRONA USTROJU PRZED ZAKAZENIEM

OBRONA USTROJU PRZED ZAKAŻENIEM Należy postawić sobie pytanie, jakie mechanizmy służą ustrojowi do ochrony przed zarazkiem, czyli co to jest oporność ustroju na zakażenie. Urządzeń tych jest kilka i najpierw rozpatrzymy te urządzenia, które nie pozwalają zarazkowi wniknąć do wnętrza ustroju. Istnieją tzw. zapory w ustroju, które przeszkadzają zarazkowi w dostaniu się do jego-wnętrza nie tylko w tak zwanych wrotach wniknięcia, ale także i po ich przekroczeniu. Skóra Do zapór nie pozwalających wniknąć zarazkowi do wnętrza ustroju należy nie uszkodzona skóra, która dzięki mechanicznym właściwościom oczyszczania się i złuszczania się zrogowaciałego nabłonka nie tylko nie doprowadza do wtargnięcia zarazka, ale także usuwa go nie pozwalając na jego nagromadzanie się. Continue reading „OBRONA USTROJU PRZED ZAKAZENIEM”

Ostatnim rodzajem motoryki jelita jest antyperstaltyka

Ostatnim rodzajem motoryki jelita jest antyperstaltyka, różniąca się jedynie tym od perystaltyki, że odbywa się w kierunku przeciwnym. Należy zaznaczyć, że w obrębie jelita cienkiego antyperystaltyka jest zjawiskiem rzadkim, albo nawet wyjątkowym, występuje jednak w obrębie dwunastnicy (stąd możność wtargnięcia żółci do żołądka , a zwłaszcza w okrężnicy (colon). G. Okrężnica (colon) jest ostatnim odcinkiem przewodu pokarmowego, rozciągającym się od ujścia jelita cienkiego (j. biodrowego) aż do odbytu. Continue reading „Ostatnim rodzajem motoryki jelita jest antyperstaltyka”

Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy

Zawój odśrodkowy przechodzi na poziomie I kręgu piersiowego w odcinek trzeci okrężnicy, zwany – pętlą końcową (ansa terminalis). Zmierza ona początkowo ku tyłowi (pars prima ansae terminalis), następnie zawraca gwałtownie ku przodowi (pars secunda) i ponownie skręca ku tyłowi ,(pars tertia), przechodząc bez wyraźnej granicy w odbytnicę (rectum). Odbytnica jest położona poziomo tuż pod kręgosłupem. W odcinku końcowym odbytnica jest pozbawiona błony surowiczej (a zatem jest to – organon extraperctonaealel), natomiast otacza ją duża ilość tkanki tłuszczowej. U Suidae jelito ślepe (coecum) jest krótkie, lecz szerokie. Continue reading „Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy”

Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy

W przeciwieństwie do konwencjonalnej rekonstrukcji, transplantacja twarzy ma na celu korektę poważnych deformacji podczas jednej operacji. W 2011 r. Informujemy o trzech pacjentach, którzy w 2011 r. Otrzymali pełnozakresowe przeszczepy w operacjach, które miały na celu przywrócenie funkcji poprzez zastosowanie wszystkich głównych dostępnych nerwów ruchowych i czuciowych. Continue reading „Trzech pacjentów z pełnym przeszczepem twarzy”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 6

Asparagina 4 (Asn4), która jest zmutowana do lizyny u naszych pacjentów, jest zachowana we wszystkich znanych ortologiach i paralogach. Kilka grup badało wpływ modyfikacji strukturalnej cząsteczek kisspeptyny. Pięć C-końcowych aminokwasów kisspeptyny-10, w szczególności reszty 6, 8, 9 i 10, wydają się kluczowe dla aktywności agonisty receptora kisspeptyny 17-21. Następną najważniejszą resztą jest Asn4; substytucja alaniny dla Asn4 w ludzkiej kisspeptynie-10 była w przybliżeniu 25% tak silna jak macierzysta kisspeptyna-10 in vivo.17 Badania jądrowego rezonansu magnetycznego kisspeptyny wykazały helikalną strukturę obejmującą Asn4 do fenyloalaniny 10; wydaje się, że struktura helikalna odgrywa istotną rolę w wiązaniu lub aktywacji receptora.19 Zatem podstawienie Asn4 lizyną naszym pacjentom może zaburzyć tę helikalną strukturę i uwzględnić poważną upośledzoną zdolność do aktywacji receptora kisspeptyny. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego AD 6”

Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR ad 7

Te obserwacje sugerują, że BDNF może odgrywać ważną rolę w homeostazie energetycznej u ludzi. Obecne wyniki pochodzą z badania klinicznego opartego na hipotezie, w którym zastosowaliśmy systematyczne podejście z wielkością próby zapewniającą odpowiednią moc do zbadania, czy haploin-wydajność BDNF jest związana z otyłością. Eksperymenty obejmujące inaktywację BDNF u myszy, które mogą dostarczyć bezpośrednich dowodów na funkcjonowanie genu, nie są możliwe u ludzi; w związku z tym podjęliśmy najbardziej bezpośrednie możliwe podejście: badanie naturalnie występującego zespołu delecji. U pacjentów z zespołem WAGR, byliśmy w stanie zbadać samoistną haploinsuficiency (tj. Obecność pojedynczego nienaruszonego allelu), co dało możliwość bezpośredniego obserwowania skutków utraty genu. Continue reading „Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR ad 7”

Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR ad 6

Nie było związku między zasięgiem centromerycznych delecji pacjentów a otyłością u dzieci (Ryc. 3). Jednakże analiza granic telomerycznej delecji wykazała obecność krytycznego regionu dla otyłości u dzieci, która rozpoczęła się w obrębie 80 kb eksonu BDNF (figura 3). Wszyscy pacjenci z delecjami, które objęły jakąkolwiek część genu BDNF, stali się otyli o 10 lat. Delecja eksonów BDNF od do 3, ale zachowanie kolejnych egzonów BDNF, wystąpiło u jednego otyłego pacjenta (Pacjent na Figurze 3). Continue reading „Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR ad 6”

Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR

Stwierdzono, że czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego (BDNF) ma istotne znaczenie w homeostazie energii w modelach zwierzęcych, ale niewiele wiadomo na temat jego roli w bilansie energetycznym u ludzi. Heterozygotyczne, zmienne wielkości, ciągłe delecje genów powodujące haploinsuficiency genów WT1 i PAX6 na chromosomie 11p13, około 4 Mb centromerowe do BDNF (11p14.1), powodują guzy Wilmsa, aniridię, anomalie układu moczowo-płciowego i upośledzenie umysłowe (WAGR) zespół. Hiperfagię i otyłość obserwowano w podgrupie pacjentów z zespołem WAGR. Postawiliśmy hipotezę, że subphenotyp otyłości w zespole WAGR można przypisać delecjom indukującym haploinsufficiency BDNF. Metody
Zbadaliśmy związek między genotypem a wskaźnikiem masy ciała (BMI) u 33 pacjentów z zespołem WAGR, którzy zostali zwerbowani przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Syndromów WAGR. Continue reading „Czynnik neurotropowy pochodzenia mózgowego i otyłość w zespole WAGR”

Bortezomib plus melfalan i prednizon do wstępnego leczenia szpiczaka mnogiego cd

Kryteria te obejmowały nawrót od całkowitej odpowiedzi, która została zdefiniowana jako ponowne pojawienie się białka M w immunofiksacji. Badacze ocenili progresję na podstawie analiz białka M w surowicy i moczu, które zostały wykonane przez centralne laboratorium i inne czynniki opisane poniżej. Badacze przekazali sponsorom dokumentację wspierającą diagnozę postępującej choroby, która została poddana przeglądowi w czasie rzeczywistym w celu zachowania zgodności z kryteriami EBMT. 21 Sponsorzy ustalili także postęp przy użyciu algorytmu komputerowego, który zastosował kryteria EBMT. Przedstawione tu dane obejmują oceny wykonane przez badaczy oraz analizę algorytmiczną. Continue reading „Bortezomib plus melfalan i prednizon do wstępnego leczenia szpiczaka mnogiego cd”

Epidemia AIDS – sprawozdanie z postępów z Mexico City

Ćwierć wieku po odkryciu wirusa ludzkiego niedoboru odporności (HIV) świat w końcu zyskuje na popularności w walce z AIDS. Jednak miliony nowych zakażeń i zgonów każdego roku są otrzeźwiającymi przypomnieniami o trudnych wyzwaniach. Prezentacje na XVII Międzynarodowej Konferencji na temat AIDS, która odbyła się w Meksyku na początku sierpnia, oraz temat spotkania – powszechne działanie teraz – odzwierciedlają fakt, że pandemia nadal szaleje nie tylko w krajach rozwijających się, ale również w krajach rozwiniętych, gdzie jest często pomijany, na przykład w Stanach Zjednoczonych. Na sesji inauguracyjnej Pedro Cahn z Argentyny, ustępujący prezes Międzynarodowego Stowarzyszenia na rzecz AIDS oraz konferencja cochair, wezwali uczestników: Możemy – i musimy to zrobić – lepiej . Konferencja, pierwsza w Ameryce Łacińskiej, miała 20 716 delegatów, z czego prawie połowa z USA lub Meksyku. Continue reading „Epidemia AIDS – sprawozdanie z postępów z Mexico City”