Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego

Budowa ściany okrężnicy odchyla się niewieloma tylko szczegółami od budowy typowej jelita cienkiego. Rozpatrując zatem ścianę od zewnątrz napotykamy i tutaj przede wszystkim – błonę surowiczą (serosa), a pod nią – mieśniówkę (rnuscularis), której warstwa podłużna skupia się we wspomniane taśmy (taeniae), warstwa zaś okrężna (circularis) ulega zgrubieniu na poziomie fałdów półksiężycowatych. Błonę śluzową cechuje zupełny b rak kosmków, obfitość gruczołów Lieberkuhna [bez komórek Panetha l), komórek kubkowych i grudek chłonnych. Ostatni, względnie krótki, odcinek przewodu pokarmowego – odbytnica (rectum ) rozwija się z części grzbietowej – steku (cloaca). Sprawa przedstawia się dokładniej następująco. Continue reading „Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego”

Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji

Obydwa te naczynia podlegają kapilaryzacji, przy czym utworzona gęsta sieć naczyń włoskowa: tych kieruje się od obwodu dośrodkowo poprzez miąższ zrazika, wlewając wreszcie swą krew do wnętrza wyżej opisanej żyły ośrodkowej . Ponieważ sieć włoskowata zrazika jest wstawiona między dwiema żyłami (v. portae i FV. hepaticae), może zatem uchodzić za – żylną sieć dziwną (rete mirabile). Sieć włoskowata zrazikowa odznacza się dużym zagęszczeniem, bardzo ścisłym związkiem z miąższem wątrobnym i wreszcie syncytialną budową ścian. Continue reading „Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji”

jelito slepe

U Equidae zarówno jelito ślepe (coecum) jak i okrężnica (colon) odgrywają pierwszorzędną rolę jako rodzaj wielkiej kadzi (ogólna pojemność wynosi około 120 litrów) fermentacyjnej, trawiennej i chłonnej, w której zostaje ukończone trawienie węglowodanów, a w szczególności błonnika. Jelito ślepe (coecuni) jest wielkim (pojemność wynosi około 33 litrów) workiem, zajmującym część tylno-górną i część dolną jamy brzusznej . W jelicie ślepym rozróżniamy: część początkową –worek slepy (saccus coecus), część pośrodkową – trzon (corpus coeci) i wreszcie wierzchołek (apex coeci), zwrócony ku przodowi i stykający się nieomal z wyrostkiem mieczykowatym. Mięśniówka podłużna jest skupiona w cztery taśmy (taeniae: sup. , inf. Continue reading „jelito slepe”

Stozek okrezniczy

Stożek okrężniczy jest umieszczony w lewej połowie jamy brzusznej i przylega do ściany brzusznej lewej. Budowa stożka jest następująca. Składa się on z zawoju dośrodkowego (cer= centripetalis), wyposażonego w dwie taśmy i w dwa szeregi garbów i zmierzającego szeroką spiralą, obwijającą się dwa razy, ku dołowi, gdzie u wierzchołka stożka przechodzi w – zgięciu ośrodkowym (flexura oentralis) w zawój odśrodkowy (isr= centriJugalis). Zawój odśrodkowy, znacznie cieńszy od zawoju dośrodkowego i pozbawiony taśm i garbów, wspina się skrętem śrubowatym we wnętrzu stożka aż do jego podstawy, gdzie przechodzi W odcinek końcowy okrężnicy. Odcinek ten, zwany – pętlą końcową (ansa termina lis), zmierza wprost ku przodowi aż do żołądka (pars prima), po czym zawraca na prawo i ku tyłowi (pars secunda) i ciągnie się pod żyłą czczą i aortą do jamy miednicznej, gdzie przechodzi w odbytnicę. Continue reading „Stozek okrezniczy”