Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 5

Przegląd danych cSNP dla wszystkich 27 pacjentów z co najmniej jedną diagnozą, która była związana z wariantem homozygotycznym ujawnił 22 pacjentów z jednym lub większą liczbą regionów nieobecności heterozygotyczności większych niż 10 Mb, w sumie od 54 do 610 Mb na osobisty genom (Tabela S5). w Dodatku Uzupełniającym). Płaskowzgórność odnotowano u 15 z tych 22 pacjentów, a homozygotyczne warianty w dwóch lub więcej genach choroby autoekomalnej recesywnej odnotowano w 36,4% (8 z 22). Brak heterozygotyczności wiązał się z wieloma chromosomami u wszystkich pacjentów, co sprzeciwiło się disomii jednoosobowej. Tylko pacjent 76 nosił 2 patogenne warianty w obrębie jednego regionu nieobecności heterozygotyczności. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 5”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation czesc 4

Procent pacjentów z jednym lub dwoma wariantami de novo przyczyniającymi się do diagnozy jest wskazany w każdym takcie. Wśród 101 pacjentów z mnogimi diagnozami, 97 miało dwie (podwójne) diagnozy molekularne (Tabela 1), 3 miało trzy diagnozy molekularne, a miał cztery diagnozy molekularne (Figura 2A). Medycznie możliwe do zastosowania wtórne odkrycia16 przyczyniły się do dodatkowych dwóch diagnoz molekularnych; jednakże, ponieważ zostały one uznane za przypadkowe, nie zostały poddane dalszej analizie. Wiek i płeć pacjenta nie były związane z występowaniem wielu rozpoznań. Specjalnością lekarza kierującego była genetyka medyczna w 81,2% przypadków (82 na 101), neurologia w 12,9% (13 na 101), neurogenetyka w 2,0% (2 na 101), alergia lub immunologia w 1,0% (1 na 101 ) i nieznany dla pozostałej części (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation czesc 4”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation cd

Aby przetestować obserwowaną częstość diagnozy wielu cząsteczek, wykorzystaliśmy częstotliwości z modelu Poissona i alternatywnego modelu niezależności do określenia hipotezy zerowej dla oczekiwanej liczby pacjentów z więcej niż jedną diagnozą molekularną. Przetestowaliśmy liczbę diagnoz wielokrotnych obserwowanych w obu modelach w odniesieniu do hipotezy zerowej, stosując test dwumianowy do określenia ogólnych wartości P (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Szczegóły dotyczące analiz wariantowych, analiz fenotypowych i statystycznego modelowania diagnoz wielokrotnych podano w sekcjach S2, S3 i S4 w dodatkowym dodatku. Wyniki
Diagnozy molekularne
Spośród 7374 kolejnych próbek DNA przedłożonych do naszego laboratorium klinicznego wyłącznie do diagnostycznego sekwencjonowania całego egzaminu w okresie od października 2011 r. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation cd”

Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną AD 2

Celem badania była ocena ryzyka zawału zakrzepowego i zawału mięśnia sercowego związanych ze stosowaniem różnych typów antykoncepcji hormonalnej, zgodnie z dawką estrogenu, typem progestyny i drogą podawania. Metody
Badana populacja
Prześledziliśmy otwartą historyczną kohortę duńskich kobiet, w wieku od 15 do 49 lat, przez 15 lat, od stycznia 1995 r. Do grudnia 2009 r. Ludność została zidentyfikowana na podstawie danych z Danii statystycznej. Continue reading „Zakrzep żylny i zawał mięśnia sercowego z antykoncepcją hormonalną AD 2”

Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem cd

Podczas próby zmieniliśmy firmę, która była odpowiedzialna za wytwarzanie placebo i pakowanie badanego leku. Spowodowało to zawieszenie rekrutacji do czasu zidentyfikowania nowej firmy. (Dodatkowe szczegóły znajdują się w dodatkowym dodatku). Po podaniu badanego leku kobiety leczono klinicznie zgodnie z lokalną praktyką, w tym z wypisem do domu, jeśli nie doszło do porodu i stan pacjenta uznano za stabilny. W przypadku osób zapisanych z powodu wskazania do porodu przedwczesnego oczekiwano, że indukcja porodu rozpocznie się o 36 tygodni 5 dni, a porody ciążowe zostaną zaplanowane na 36 tygodni 6 dni, a nie przed upływem 24 godzin po randomizacji. Continue reading „Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem cd”

Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem ad

Zaprojektowaliśmy randomizowane badanie, aby ocenić, czy podawanie betametazonu kobietom, które prawdopodobnie wystąpią w późnym okresie przedwczesnym, zmniejszyłoby komplikacje oddechowe i inne noworodkowe. Metody
Przestudiuj badanie
Badanie przeprowadziliśmy w 17 uniwersyteckich ośrodkach klinicznych uczestniczących w sieci jednostek medycyny macierzy-płodowej Narodowego Instytutu Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka (NICHD) Eunice Kennedy Shriver. Protokół, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu, został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym ośrodku. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników przed randomizacją. Autorzy pierwszego, drugiego i piątego biorą odpowiedzialność za dokładność i kompletność sprawozdań oraz wierność sprawozdania w protokole badania. Continue reading „Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem ad”

Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem

Niemowlęta, które urodziły się w 34 do 36 tygodnia ciąży (późny wcześniak) są bardziej narażone na niekorzystne efekty oddechowe i inne niż te urodzone w 37 tygodniu ciąży lub później. Nie wiadomo, czy betametazon podawany kobietom zagrożonym późnym porodem przedwczesnym zmniejsza ryzyko zachorowań noworodków. Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, randomizowane badanie z udziałem kobiet w ciąży pojedynczej w 34 tygodniu od 0 dni do 36 tygodni w 5 dniu ciąży, u których występuje duże ryzyko porodu w późnym okresie przedterminowym (do 36 tygodni 6 dni). Uczestnicy zostali przydzieleni do otrzymania dwóch wstrzyknięć betametazonu lub pasujących placebo w odstępie 24 godzin. Pierwszorzędnym rezultatem był noworodkowy złożony preparat w ciągu pierwszych 72 godzin (stosowanie ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych lub kaniuli donosowej o wysokim przepływie przez co najmniej 2 godziny, uzupełniający tlen z ułamkiem zainspirowanego tlenu co najmniej 0,30 przez co najmniej 4 godziny, pozaustrojowe natlenienie błony lub wentylacja mechaniczna) lub martwy poród lub śmierć noworodka w ciągu 72 godzin po porodzie. Continue reading „Antenatal Betametazon dla kobiet zagrożonych późnym przedwczesnym porodem”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8

Analizy te są ograniczone przez uprzedzenia stwierdzające, które są nieodłączne w badaniu populacji odniesienia, jak również przez okoliczności prowadzące do włączenia lub wykluczenia z tej populacji i prostoty modeli epidemiologicznych zdarzeń mutacyjnych w obrębie populacji. Niemniej jednak te odkrycia potwierdzają pogląd, że ocena diagnostyczna niekoniecznie jest kompletna z identyfikacją początkowej diagnozy molekularnej i że analizy genomewidów mogą ujawnić więcej niż jedną chorobę mendelową, która jest istotna dla pacjenta i rodziny pacjenta. Patogenne odmiany de novo stwierdzono zarówno w genach dominujących w chorobie autosomalnej dominującej, jak i genach chorób związanych z chromosomem X, i opisano je w przypadku obu diagnoz molekularnych u 17 pacjentów. Pomimo założenia patogennych wariantów genów recesywnych w rodzinach z pokrewieństwem, sześć diagnoz związanych było z wariantami de novo u pacjentów z udokumentowaną nieobecnością heterozygotyczności. Inni badacze opisali występowanie wariantów de novo w spokrewnionych populacjach.20-22 Te odkrycia potwierdzają hipotezę, że niedawno powstałe, prywatne warianty odgrywają istotną rolę w chorobach człowieka. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 8”

Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 7

Wyniki fenotypowego podobieństwa dla klinicznie skategoryzowanych nakładających się diagnoz były znacznie większe niż wyniki klinicznie skategoryzowanych odrębnych diagnoz (mediana, 0,36 vs. 0,21, P = 1,77 × 10-7 według testu rangowanych znaków Wilcoxona) (Figura 4C). Baza danych interakcji białko-białko i bazy danych ścieżek były badane pod kątem interakcji fizycznych między kodowanymi białkami w parze. Nie ujawniono bezpośrednich interakcji między białkami kodowanymi przez loci choroby. Jednak rozszerzenie naszej analizy uwzględniającej przewidywane in silico interakcje fizykalne drugiego stopnia i trzeciego stopnia ujawniły dziewięć podwójnych diagnoz, dla których przewidziano interakcje (ryc. Continue reading „Rozdzielczość fenotypów choroby wynikająca z Multilocus Genomic Variation ad 7”

Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor

Niekontrolowane badania pilotażowe zasugerowały skuteczność skupionej ultradźwiękowej talamotomii za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) w leczeniu drżenia samoistnego. Metody
Do badania zakwalifikowano pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego drżenia samoistnego, którzy nie zareagowali na co najmniej dwa badania z zakresu terapii medycznej i losowo przypisali je w stosunku 3: do jednostronnej ultrasonograficznej talamotomii lub pozorowanej procedury. Skala oceny klinicznej drżenia i jakości życia w badaniu Essential Tremor Questionnaire była podawana w punkcie wyjściowym oraz w 1, 3, 6 i 12 miesiącach. Oceny drżenia zostały nagrane na taśmę wideo i ocenione przez niezależną grupę neurologów, którzy nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Pierwszorzędowym wynikiem była różnica między zmianami w grupie w stosunku do wartości wyjściowych a 3 miesiącami w drżeniu ręki, oceniona w 32-punktowej skali (z wyższymi wynikami wskazującymi na bardziej nasilone drżenie). Continue reading „Randomizowane badanie ultrasonograficznej tromatotomii z użyciem Essential Tremor”