Budowa okreznicy

Budowa okrężnicy, a zwłaszcza odbytnicy, wpływa wybitnie na kształtowanie się kału (faeces), który przybiera bardzo różną postać u poszczególnych ssaków. Dzięki dochowaniu się w niektórych przypadkach mas kałowych ssaków kopalnych jesteśmy w stanie odtworzyć budowę ich przewodu pokarmowego oraz zdać sobie sprawę o jakości spożywa nego pokarmu. Budowa okrężnicy u innych ssaków wykazuje dość znaczne różnice w porównaniu ze stanem rzeczy u Człowiekowatych. Z tego powodu musimy jej poświęcić nieco więcej miejsca, zwłaszcza, iż napotkamy warianty tak szczególne i tak zawiłe, że zdają się one wskazywać na b. swoiste związki czynnościowe. Continue reading „Budowa okreznicy”

Czesto swiatlo odbytnicy rozszerza sie w swym odcinku koncowym

Najważniejszą różnicę stanowi to, że odbytnica zmierza w kierunku prostym i najkrótszą drogą do – odbytu (anus), na którego poziomie kończy się jednowarstwowy nabłonek walcowaty i rozpoczyna się płaski, wielowarstwowy naskórek. Często światło odbytnicy rozszerza się w swym odcinku końcowym, tworząc bańkę odbytniczą (ampulla rec ta lis) . Błonę śluzową charakteryzuje obfitość gruczołów Lieberkiihna, a przede wszystkim komórek kubkowych, których wydzielina śluzowa ułatwia wydalanie kału. Odbyt jest otoczony dwoma pierścieniowatymi zwieraczami: – zwieraczem odbytnice wewn. (sphincter ani int. Continue reading „Czesto swiatlo odbytnicy rozszerza sie w swym odcinku koncowym”

Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego

Budowa ściany okrężnicy odchyla się niewieloma tylko szczegółami od budowy typowej jelita cienkiego. Rozpatrując zatem ścianę od zewnątrz napotykamy i tutaj przede wszystkim – błonę surowiczą (serosa), a pod nią – mieśniówkę (rnuscularis), której warstwa podłużna skupia się we wspomniane taśmy (taeniae), warstwa zaś okrężna (circularis) ulega zgrubieniu na poziomie fałdów półksiężycowatych. Błonę śluzową cechuje zupełny b rak kosmków, obfitość gruczołów Lieberkuhna [bez komórek Panetha l), komórek kubkowych i grudek chłonnych. Ostatni, względnie krótki, odcinek przewodu pokarmowego – odbytnica (rectum ) rozwija się z części grzbietowej – steku (cloaca). Sprawa przedstawia się dokładniej następująco. Continue reading „Budowa sciany okreznicy odchyla sie niewieloma tylko szczególami od budowy typowej jelita cienkiego”

Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji

Obydwa te naczynia podlegają kapilaryzacji, przy czym utworzona gęsta sieć naczyń włoskowa: tych kieruje się od obwodu dośrodkowo poprzez miąższ zrazika, wlewając wreszcie swą krew do wnętrza wyżej opisanej żyły ośrodkowej . Ponieważ sieć włoskowata zrazika jest wstawiona między dwiema żyłami (v. portae i FV. hepaticae), może zatem uchodzić za – żylną sieć dziwną (rete mirabile). Sieć włoskowata zrazikowa odznacza się dużym zagęszczeniem, bardzo ścisłym związkiem z miąższem wątrobnym i wreszcie syncytialną budową ścian. Continue reading „Obydwa te naczynia podlegaja kapilaryzacji”

jelito slepe

U Equidae zarówno jelito ślepe (coecum) jak i okrężnica (colon) odgrywają pierwszorzędną rolę jako rodzaj wielkiej kadzi (ogólna pojemność wynosi około 120 litrów) fermentacyjnej, trawiennej i chłonnej, w której zostaje ukończone trawienie węglowodanów, a w szczególności błonnika. Jelito ślepe (coecuni) jest wielkim (pojemność wynosi około 33 litrów) workiem, zajmującym część tylno-górną i część dolną jamy brzusznej . W jelicie ślepym rozróżniamy: część początkową –worek slepy (saccus coecus), część pośrodkową – trzon (corpus coeci) i wreszcie wierzchołek (apex coeci), zwrócony ku przodowi i stykający się nieomal z wyrostkiem mieczykowatym. Mięśniówka podłużna jest skupiona w cztery taśmy (taeniae: sup. , inf. Continue reading „jelito slepe”

Stozek okrezniczy

Stożek okrężniczy jest umieszczony w lewej połowie jamy brzusznej i przylega do ściany brzusznej lewej. Budowa stożka jest następująca. Składa się on z zawoju dośrodkowego (cer= centripetalis), wyposażonego w dwie taśmy i w dwa szeregi garbów i zmierzającego szeroką spiralą, obwijającą się dwa razy, ku dołowi, gdzie u wierzchołka stożka przechodzi w – zgięciu ośrodkowym (flexura oentralis) w zawój odśrodkowy (isr= centriJugalis). Zawój odśrodkowy, znacznie cieńszy od zawoju dośrodkowego i pozbawiony taśm i garbów, wspina się skrętem śrubowatym we wnętrzu stożka aż do jego podstawy, gdzie przechodzi W odcinek końcowy okrężnicy. Odcinek ten, zwany – pętlą końcową (ansa termina lis), zmierza wprost ku przodowi aż do żołądka (pars prima), po czym zawraca na prawo i ku tyłowi (pars secunda) i ciągnie się pod żyłą czczą i aortą do jamy miednicznej, gdzie przechodzi w odbytnicę. Continue reading „Stozek okrezniczy”

Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy

Zawój odśrodkowy przechodzi na poziomie I kręgu piersiowego w odcinek trzeci okrężnicy, zwany – pętlą końcową (ansa terminalis). Zmierza ona początkowo ku tyłowi (pars prima ansae terminalis), następnie zawraca gwałtownie ku przodowi (pars secunda) i ponownie skręca ku tyłowi ,(pars tertia), przechodząc bez wyraźnej granicy w odbytnicę (rectum). Odbytnica jest położona poziomo tuż pod kręgosłupem. W odcinku końcowym odbytnica jest pozbawiona błony surowiczej (a zatem jest to – organon extraperctonaealel), natomiast otacza ją duża ilość tkanki tłuszczowej. U Suidae jelito ślepe (coecum) jest krótkie, lecz szerokie. Continue reading „Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy”

U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci

U Borinae okrężnica ma około 8 m długości, nie posiada garbów (haustra) ani taśm (taeniae) i daje się podzielić na trzy zasadnicze odcinki, nie licząc jelita ślepego. Jelito ślepe . ( ma postać worka, zwróconego dnem ku tyłowi i położonego przy ścianie brzusznej lewej. W punkcie ujścia jelita biodrowego (ileum. ) rozpoczyna się pierwszy odcinek okrężnicy, zwany – pętlą początkową (ansa ircitialis), Zmierza ona przede wszystkim ku przodowi (pars prima), po czym zawraca ku tyłowi (pars secunda) i znowu skręca dogłowowo (pars tertia) , przechodząc teraz w – błędnik okrężniczy (labirynthus colicus), stanowiący drugi odcinek okrężnicy. Continue reading „U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci”

Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa

Otóż i u bezstekowców początkowo istnieje stek, do którego części uchodzi końcowy odcinek jelita pierwotnego, a z części brzusznej od- chodzi – omocznia (allantoie), tworząca w swej części wewnątrzpłodowej – moczownik (urachus) i zaczątek pęcherza moczowego . Od zewnątrz stek jest zamknięty cienką – błoną stekową (membrana cloacalis). Powyższe stosunki anatomiczne ulegają radykalnej zmianie, dzięki powstaniu czołowo ustawionej – przegrody moczowo-odbytnicze (septum. urorectale), która, opuszczając się coraz niżej, osiąga wreszcie błonę stekową i z nią się zrasta. W ten sposób stek zostaje podzielony na dwie części wtórne: część grzbietowa wytwarza – odbytnicę (rectum), część zaś brzuszna-zatokę moczowo-płciową (sinus urogenitalis). Continue reading „Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa”

Pomiedzy komórkami sródblonka

W ustroju dorosłym otrzewna, jako całość, może być przyrównana do worka, wepchniętego do wnętrza jamy brzusznej i ze wszech stron zamkniętego, którego cienka ściana, niezwykle wytrzymała , jest utworzona przez płaski, blaszkowaty śródbłonek (endothelium), spoczywający na cienkiej warstwie tkanki łącznej podsurowiczej. Pomiędzy komórkami śródbłonka mogą istnieć drobne szpary, stanowiące wejścia do naczyń chłonnych. Otrzewna, zwana również –błoną surowiczą (nazwę tę stosowaliśmy wielokrotnie poprzednio), umożliwia ruchomość trzewnej jamy brzusznej, a ponadto stanowi wielką powierzchnię chłonną, usuwającą do naczyń chłonnych jady, przedostające się poprzez ściany przewodu pokarmowego. Zwięzłość powyższych informacji tłumaczę tym, że w rzeczywistości rola biologiczna otrzewnej nie jest dotychczas wystarczająco wyjaśniona, i że wiele nas czeka z tej strony niespodzianek. Worek otrzewnej ogranicza –jamę otrzewną (carum perito naei), szczelnie wypełnioną trzewiami oraz nikłą ilością wydzieliny, zwanej – płynem otrzewnym (Iiquor peritonaei), Zachowanie się –otrzewnej ściennej jest nader proste: okrywa ona szczelnie powierzchnię wewnętrzną ścian tułowia. Continue reading „Pomiedzy komórkami sródblonka”