histologiczna analiza watroby

Bardzo wyraźny obraz ustosunkowania się tkanki wątrobnej do układu naczyniowego i odwrotnie daje histologiczna analiza wątroby. Wątroba, jako całość, ma kształt nieprawidłowej bryły, będącej kompromisem między jej spoistością wewnętrzną i ciśnieniem okolicznych narządów. Mam tutaj przede wszystkim na myśli przeponę, do której wątroba przylega od tylu, oraz żołądek. W wątrobie rozróżniamy: przednią, wypukłą powierzchnię przeponową (facies diaphragmatica), tylną, lekko wklęsłą – powierzchnię trzewną (facies splanchriica) oraz dwie krawędzie, wzdłuż których te dwie powierzchnie się spotykają. Są to: tępa, stosunkowo rozległa krawędź górna (margo sup. Continue reading „histologiczna analiza watroby”

Rozwój osobniczy watroby

Rozwój osobniczy wątroby jest nader zawiły, na Jej bowiem architekturze wyciskają niezatarte piętno sprawy związane z ewolucją naczyń żylnych, odprowadzających krew z przydatków płodowych do zatoki żylnej (sinus venosus) serca. Pierwszą zapowiedzią powstania wątroby jest pojawienie się na ścianie brzusznej dwunastnicy rynienki, zwanej – zatoką wątrobną (sinus hepatis). W przyszłości z zatoki tej, której sąsiadami są obydwa zaczątki brzuszne trzustki, powstanie-zachyłek dwunastniczy (divertioulum. duodeni ), umieszczony w ciele brodawki dwunastniczej większej (papiila duodenalis major). Do tego zachyłka uchodzi przewód trzustkowy Wirsuuga oraz-przewód żółciowy (duotus oholedochus). Continue reading „Rozwój osobniczy watroby”

Rola ran

Rola ran W ranach większych może wystąpić przede wszystkim wtedy, kiedy rana jest świeża. Przez ranę świeżą zarazki szybko przedostają się do k. Jeżeli np. –; myszy odetniemy kawałeczek ogona i zanurzymy pozostały do hodowli wąglika, to zarazki tak szybko dostaną się do ogólnego krwiobiegu, że nawet całkowita amputacja ogona, wykonana bezpośrednio po zanurzeniu w hodowli i zakażeniu zranionego ogona, nie chroni od choroby. Rana starsza, a przede wszystkim pokryta ziarniną, nie sprzyja przedostaniu się zarazka do wnętrza ustroju. Continue reading „Rola ran”

przyczyna rozczlonkowania watroby na platy

Biorąc za punkt wyjścia stosunki panujące u Hominidae sprawa przedstawia się następująco . Bocznie od dołu ż. czczej tylnej i od dołu pęcherzykowego widnieje rozległy –płat prawy (lobus l dexter), bocznie zaś od więzadła obłego i więzadła żylnego zarysowuje się nieco mniejszy płat lewy (lobus sin). Poniżej wnęki wątrobnej, między więz. obłym i dołem pęcherzykowym, występuje – płat czworoboczny (lobus quadratus. Continue reading „przyczyna rozczlonkowania watroby na platy”

Platy czworoboczny i ogoniasty nie wykazuja nic szczególnego

U pozostałych Ungulata u -Carnivora płat lewy ulega charakterystycznemu podziałowi na dwa płaty wtórne: płat lewy boczny (lobus sin. lat. ) i – płat lewy przyśrodkowy (lobus sin, med. ). Zupełnie podobnie płat prawy rozszczepia się na: płat prawy boczny (lobus dexter lat. Continue reading „Platy czworoboczny i ogoniasty nie wykazuja nic szczególnego”

Wneka watrobna

Wnęka wątrobna jest połączona z krzywizną mniejszą żołądka i z częścią dwunastnicy za pośrednictwem szerokiego fałdu otrzewnej, zwanego siecią mniejszą (omentum minus). Gdybyśmy wnękę wątrobną przyrównali do kreski poprzecznej w dużej literze H, to wówczas ramieniem lewym górnym byłoby ukryte zazwyczaj – więzadło żylne (lig. renasum Arantii), będące pozostałością bezpośredniego połączenia między żyłą wrotną i ż. czczą tylną; ramieniem zaś lewym dolnym – więzadło obłe (lig. teres), stanowiące uwstecznioną ż. Continue reading „Wneka watrobna”

Ruch robaczkowaty albo perystaltyczny

Wg Magnusa ruchy rozdzielcze są pochodzenia miogenicznego, a regulatorami ich są splot mięśniówkowy Auerbacha i parahormon acetylocholina. 2 – Ruchy wachadłowe (earl, Ludwig Hukuharal są wywoływane naprzemiennym skurczem i rozkurczem mięśniówki podłużnej, skutkiem czego miazga pokarmowa przesuwa się raz w tę, a innym razem w przeciwną stronę, co wywołuje przemieszanie treści pokarmowej. 3) – Ruch robaczkowaty albo perystaltyczny (perystaltyka polega na kolejnym skurczu mięśniówki podłużnej i okrężnej, czego następstwem jest przesuwanie się miazgi pokarmowej w kierunku doodbytniczym. Dzieje się to w ten sposób, że w pewnym punkcie położonym przed kłębem pokarmowym następuje silny skurcz mięśniówki podłużnej , wywołujący skrócenie danego odcinka jelita z jednoczesnym jego rozszerzeniem. Natychmiast po tym powstaje skurcz mięśniówki okrężnej w odcinku jelita umieszczonym za kłębem pokarmowym; skurcz ten, wyciskający treść pokarmową w kierunku doodbytniczym, posuwa się naprzód jako tzw. Continue reading „Ruch robaczkowaty albo perystaltyczny”