Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu ad 5

U trojga dzieci, u których nie przeprowadzono badania po 2 latach, rozpoznano umiarkowane lub ciężkie porażenie mózgowe na podstawie rocznego badania. Wyjściowe cechy kobiet, których płody zostały utracone w wyniku obserwacji, nie różniły się istotnie w obu badanych grupach. Przestrzeganie przydzielonej interwencji było wysokie, a niecałkowite stosowanie siarczanu magnezu w leczeniu tokolitycznym było rzadkie (1,4%) (ryc. 1). Mediana całkowitej dawki badanego leku otrzymywanego przez kobiety w grupie siarczanu magnezu wynosiła 31,5 g (zakres międzykwartylowy, 29,0 do 44,6). Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu ad 5”

Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu czesc 4

Przeprowadziliśmy również analizę pierwotnego wyniku i jego składników, z wykluczeniem niemowląt z poważnymi anomaliami wrodzonymi odkrytymi po urodzeniu. Przed tą analizą pojedynczy genetyk kliniczny (bez znajomości przydziału grupy badawczej) klasyfikował anomalie jako poważne lub drobne na podstawie przeglądu dokumentacji medycznej zgodnie ze standardowymi kryteriami. Analiza statystyczna
Oszacowaliśmy, że pierwotny wynik wystąpi u 14% grupy placebo, przy założeniu współczynnika zgonu 6%, 19 oraz że wskaźnik umiarkowanego lub ciężkiego porażenia mózgowego wśród osób pozostałych przy życiu wynosiłby 8% .20 równo podzielona próba z 2000 roku została uznana za wystarczającą do wykrycia 30% redukcji tego wyniku, z błędem typu I (dwustronnym) wynoszącym 5% i mocą co najmniej 80%. Przy założeniu 10% wskaźnika straty w obserwacji, ustaliliśmy docelową próbkę o wielkości 2200.
Dane wszystkich pacjentów analizowano zgodnie z grupą, do której zostali losowo przydzieleni, niezależnie od tego, czy otrzymali badany lek. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu czesc 4”

Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu cd

Śmierć przed rokiem została uwzględniona, ponieważ jest to konkurencyjny wynik, który uniemożliwiłby ocenę porażenia mózgowego. Uznaliśmy, że możliwe jest postawienie rozpoznania porażenia mózgowego po roku, chociaż naszym celem było postawienie diagnozy na podstawie dwuletniego badania. Te niemowlęta, które miały normalne badanie neurologiczne po roku, mogły chodzić 10 kroków niezależnie i miały obustronny chwyt szczypcowy były uznane za wolne od porażenia mózgowego i, dla celu pierwotnego wyniku, były uważane za normalne. Żadne dalsze badanie neurologiczne nie było wymagane dla tych dzieci, ponieważ z definicji porażenie mózgowe nie jest postępujące. Zdecydowaliśmy się na włączenie tylko umiarkowanego lub ciężkiego porażenia mózgowego w pierwotnym wyniku, ponieważ porażenie mózgowe o tej ciężkości w wieku 2 lat lub powyżej zwiastuje dysfunkcję ruchową przez całe życie, podczas gdy łagodne porażenie mózgowe może ustąpić.13 Corocznie potwierdzony pediatra lub neurolog dziecięcy postawił diagnozę porażenia mózgowego, jeśli występowały dwie lub więcej z następujących trzech cech: opóźnienie o co najmniej 30% w głównych etapach rozwoju motorycznego (np. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu cd”

Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu ad

Kobiety kwalifikowały się, jeśli były nosicielkami pojedynczych lub bliźniąt w 24 do 31 tygodnia ciąży i były narażone na spontaniczne porody z powodu pęknięcia błon występujących w 22 do 31 tygodnia ciąży lub z powodu zaawansowanego porodu przedwczesnego z rozszerzeniem 4 8 cm i nienaruszone membrany. Były również kwalifikowalne, jeśli przewidywana porcja przedwczesna była przewidywana w ciągu 2 do 24 godzin (np. Z powodu ograniczenia wzrostu płodu). Kobiety nie były uprawnione, jeśli poród został przewidziany w czasie krótszym niż 2 godziny lub jeśli rozszerzenie szyjki macicy przekroczyło 8 cm; w takich przypadkach założono, że interwencja ma niewielkie szanse na uzyskanie efektu10. Dodatkowe kryteria wykluczenia obejmowały przerwanie błon przed 22 tygodniem, niechęć położnika do interwencji na korzyść płodu, poważne anomalie płodu lub śmierć, macierzyństwo nadciśnienie lub stan przedrzucawkowy, matczyne przeciwwskazania do siarczanu magnezu (np. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba siarczanu magnezu w zapobieganiu mózgowemu porażeniu dziecięcemu ad”

Oxford Textbook of Clinical Research Ethics

Oxford Textbook of Clinical Research Ethics jest zasobem odpowiednim do kursu z etyki badawczej i byłby również pomocny dla osób rozpoczynających karierę w badaniach klinicznych. Jest to przystępna synteza i dyskusja na temat wielu aspektów etyki badawczej – wielkiego przedsięwzięcia, jak wskazuje jego wielkość. Uczeni i studenci uznają tę książkę za cenną, ale jest to również ważne źródło informacji dla osób już prowadzących badania kliniczne jako badacze (lub ci, którzy myślą o zostaniu badaczami), a także dla członków zespołu badawczego, recenzentów, sponsorów, grup wsparcia badań i organów regulacyjnych . Lista 87 autorów obejmuje wielu liderów w dziedzinie etyki medycznej i badawczej. Jest dobra mieszanka punktów widzenia, która sprawia, że tekst jest oświecający i prowokuje do myślenia. Continue reading „Oxford Textbook of Clinical Research Ethics”

Początkowe leczenie zakażeń HIV-1

W swoim badaniu porównującym trzy różne schematy dla początkowego leczenia zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1), Riddler i in. (15 maja) stwierdza, że zmarło 19 pacjentów, ale autorzy zgłaszają zgony zgodnie z grupą badawczą tylko w dodatkowym dodatku. Dane te wskazują, że 9 pacjentów zmarło w grupie otrzymującej efawirenz, 7 w grupie, której podawano inhibitor redukujący odwrotną transkryptazę nukleozydową (NRTI), oraz 3 w grupie leczonej lopinawirem z rytonawirem, ale przyczyny śmierci nie są zgłaszane. Nie przedstawiono porównania między zgonem w trzech grupach badanych, ani porównania między dwiema grupami otrzymującymi efawirenz (grupy efawirenzu i grupy oszczędzającej NRTI) a grupą lopinawiru-rytonawiru. Poufne jest to, że wcześniejsze randomizowane badania porównujące efawirenz z inhibitorem proteazy lub newirapiną nie sugerowały nadmiernej śmiertelności wśród pacjentów przypisanych do efawirenzu.2-4 Bardziej szczegółowe informacje na temat śmiertelności w trzech grupach terapeutycznych w badaniu opisanym przez Riddlera i in. Continue reading „Początkowe leczenie zakażeń HIV-1”

Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy czesc 4

Jeśli to zrobimy, staniemy w obliczu ogromnych wyzwań naukowych. Aby sprostać tym wyzwaniom, musimy przejść do badań podstawowych w stopniu, który nie był wymagany przy opracowywaniu szczepionek na inne choroby wirusowe. Zachowujemy ostrożny optymizm, że znaczny wzrost naszej wiedzy na temat infekcji HIV i chorób doprowadzi do kreatywnych pomysłów dotyczących zaprojektowania skutecznej szczepionki przeciwko HIV. Wybrane przeszkody w rozwoju szczepionek przeciwko HIV i ich konsekwencje
Przeszkody
Okno, w którym system immunologiczny usuwa początkową infekcję, jest wąskie, ponieważ HIV integruje i ustala ukrytą infekcję w ciągu kilku dni lub tygodni.
Zniszczenie komórek T CD4 + rozpoczyna się wcześnie po zakażeniu. Continue reading „Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy czesc 4”

Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy cd

Innymi słowy, takie szczepionki mogą być skuteczne tylko u osób z korzystnymi haplotypami HLA. Klasyczne szczepionki wirusowe, takie jak szczepionki na polio, ospę i odrę, umożliwiają szczepionce uniknięcie rozwoju choroby klinicznej, całkowite usunięcie infekcji i zachowanie ochrony przed następną ekspozycją na ten wirus. Szczepienie znacznej części populacji zmniejsza liczbę zarażonych osób i prawdopodobieństwo, że niezaszczepiona osoba wejdzie w kontakt z osobą zakaźną. Ten efekt stada może spowodować dramatyczny spadek rozprzestrzeniania się infekcji, nawet jeśli tylko część osób podatnych jest zaszczepiona. Jeśli szczepionka przeciwko HIV nie zapobiegnie infekcji, ale spowolni postęp choroby poprzez obniżenie poziomu wirusa, prawdopodobieństwo wtórnej transmisji może zostać zmniejszone, ale nie wyeliminowane. Continue reading „Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy cd”

Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy ad

Nowe przeciwciała są indukowane, ale nowe mutacje wielokrotnie umożliwiają wirusowi unikanie układu odpornościowego. Ponadto, chociaż przeciwciała neutralizujące w szerokim zakresie mogą utrzymywać się w gospodarzu i potencjalnie neutralizować wirusa, nawet gdy mutuje, są one rzadko wykrywane in vivo i są najwyraźniej trudne do indukcji, ponieważ ich epitopy mają tendencję do maskowania konformacyjnego i nie są łatwo dostępne dla rozpoznawania response.2 Początkowe empiryczne podejście polegające na immunizacji AIDSVax VaxGen, rekombinowanej postaci zewnętrznej części glikoproteiny-120 (gp120) otoczki HIV, która była oparta na strategii, która zakończyła się powodzeniem z wirusem zapalenia wątroby typu B, nie chroniło ochotników przed zakażeniem, widocznie z powodu Szczepionka nie indukowała przeciwciał neutralizujących w szerokim zakresie [3]. Kombinowana szczepionka złożona z początkowych dawek woskowego wektora Sanofi Pasteur vCP1521, zrekombinowanego wirusa ospy kanarków, a następnie dawki przypominającej wektora A i VaxGenu AIDSVax, indukuje zarówno komórki T, jak i przeciwciała i jest teraz testowane w szeroko zakrojonej próbie klinicznej w Tajlandii; wyniki spodziewane są na koniec 2009 r.
Skuteczna szczepionka prawdopodobnie będzie musiała indukować zarówno przeciwciała neutralizujące w szerokim zakresie, jak i limfocyty T cytotoksyczne. Ponieważ te pierwsze pozostają nieuchwytne, empiryczne podejścia skupiają się na kandydatach na szczepionki, które przede wszystkim indukują cytotoksyczne limfocyty T. Continue reading „Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy ad”

Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy

Obecnie, w trzeciej dekadzie pandemii ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) i AIDS, odnotowaliśmy dramatyczne sukcesy w leczeniu osób zakażonych wirusem HIV w Stanach Zjednoczonych i wielu innych krajach. Jednak pandemia nadal trwa, przy 2,7 miliona nowych zakażeń w 2007 roku. Rzeczywiście, w przypadku każdej zarażonej osoby, która rozpoczęła leczenie przeciwretrowirusowe w 2007 r., 2,5 osoby były nowo zarażone wirusem HIV. Dawniej szczepionki stanowiły jedną z najskuteczniejszych interwencji w zakresie zdrowia publicznego, zapobiegając rozprzestrzenianiu się infekcji wirusowych. Ale szczepionka przeciwko HIV była dotąd nieuchwytna, a poszukiwania rozczarowujące i frustrujące, skłaniające niektórych do zastanowienia się, czy skuteczna szczepionka kiedykolwiek zostanie dodana do zestawu narzędzi zapobiegania HIV. Continue reading „Szczepionka przeciwko HIV – Wyzwania i perspektywy”