Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy

Zawój odśrodkowy przechodzi na poziomie I kręgu piersiowego w odcinek trzeci okrężnicy, zwany – pętlą końcową (ansa terminalis). Zmierza ona początkowo ku tyłowi (pars prima ansae terminalis), następnie zawraca gwałtownie ku przodowi (pars secunda) i ponownie skręca ku tyłowi ,(pars tertia), przechodząc bez wyraźnej granicy w odbytnicę (rectum). Odbytnica jest położona poziomo tuż pod kręgosłupem. W odcinku końcowym odbytnica jest pozbawiona błony surowiczej (a zatem jest to – organon extraperctonaealel), natomiast otacza ją duża ilość tkanki tłuszczowej. U Suidae jelito ślepe (coecum) jest krótkie, lecz szerokie. Continue reading „Zawój odsrodkowy przechodzi na poziomie I kregu piersiowego w odcinek trzeci okreznicy”

U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci

U Borinae okrężnica ma około 8 m długości, nie posiada garbów (haustra) ani taśm (taeniae) i daje się podzielić na trzy zasadnicze odcinki, nie licząc jelita ślepego. Jelito ślepe . ( ma postać worka, zwróconego dnem ku tyłowi i położonego przy ścianie brzusznej lewej. W punkcie ujścia jelita biodrowego (ileum. ) rozpoczyna się pierwszy odcinek okrężnicy, zwany – pętlą początkową (ansa ircitialis), Zmierza ona przede wszystkim ku przodowi (pars prima), po czym zawraca ku tyłowi (pars secunda) i znowu skręca dogłowowo (pars tertia) , przechodząc teraz w – błędnik okrężniczy (labirynthus colicus), stanowiący drugi odcinek okrężnicy. Continue reading „U Borinae okreznica ma okolo 8 m dlugosci”

Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa

Otóż i u bezstekowców początkowo istnieje stek, do którego części uchodzi końcowy odcinek jelita pierwotnego, a z części brzusznej od- chodzi – omocznia (allantoie), tworząca w swej części wewnątrzpłodowej – moczownik (urachus) i zaczątek pęcherza moczowego . Od zewnątrz stek jest zamknięty cienką – błoną stekową (membrana cloacalis). Powyższe stosunki anatomiczne ulegają radykalnej zmianie, dzięki powstaniu czołowo ustawionej – przegrody moczowo-odbytnicze (septum. urorectale), która, opuszczając się coraz niżej, osiąga wreszcie błonę stekową i z nią się zrasta. W ten sposób stek zostaje podzielony na dwie części wtórne: część grzbietowa wytwarza – odbytnicę (rectum), część zaś brzuszna-zatokę moczowo-płciową (sinus urogenitalis). Continue reading „Od zewnatrz stek jest zamkniety cienka – blona stekowa”

Pomiedzy komórkami sródblonka

W ustroju dorosłym otrzewna, jako całość, może być przyrównana do worka, wepchniętego do wnętrza jamy brzusznej i ze wszech stron zamkniętego, którego cienka ściana, niezwykle wytrzymała , jest utworzona przez płaski, blaszkowaty śródbłonek (endothelium), spoczywający na cienkiej warstwie tkanki łącznej podsurowiczej. Pomiędzy komórkami śródbłonka mogą istnieć drobne szpary, stanowiące wejścia do naczyń chłonnych. Otrzewna, zwana również –błoną surowiczą (nazwę tę stosowaliśmy wielokrotnie poprzednio), umożliwia ruchomość trzewnej jamy brzusznej, a ponadto stanowi wielką powierzchnię chłonną, usuwającą do naczyń chłonnych jady, przedostające się poprzez ściany przewodu pokarmowego. Zwięzłość powyższych informacji tłumaczę tym, że w rzeczywistości rola biologiczna otrzewnej nie jest dotychczas wystarczająco wyjaśniona, i że wiele nas czeka z tej strony niespodzianek. Worek otrzewnej ogranicza –jamę otrzewną (carum perito naei), szczelnie wypełnioną trzewiami oraz nikłą ilością wydzieliny, zwanej – płynem otrzewnym (Iiquor peritonaei), Zachowanie się –otrzewnej ściennej jest nader proste: okrywa ona szczelnie powierzchnię wewnętrzną ścian tułowia. Continue reading „Pomiedzy komórkami sródblonka”