Obniżenie ciśnienia krwi u osób z ryzykiem pośrednim bez choroby sercowo-naczyniowej ad 5

Charakterystyka uczestników na poziomie wyjściowym. Charakterystyka wyjściowa była podobna w obu grupach badań (tabela 1). Populacja była zróżnicowana rasowo i etnicznie, a średnia wieku uczestników wynosiła 65,7 lat. W sumie 46,2% uczestników stanowili kobiety, 37,9% zgłosiło nadciśnienie w wywiadzie, a 21,9% przyjmowało leki przeciwnadciśnieniowe (inne niż ARB, inhibitory ACE lub tiazydy). Mediana okresu obserwacji wynosiła 5,6 roku (zakres międzykwartylowy, 5,2 do 6,2). Stan zdrowia ustalono u 12,587 uczestników (99,1%) na koniec badania (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). Wśród uczestników losowo przydzielonych do aktywnego leczenia, 88,2% przyjmowało przypisany schemat po roku, 83,6% po 3 latach, 75,0% po 5 latach i 76,8% po zakończeniu próby; odpowiednie wskaźniki w grupie placebo wynosiły 87,9%, 83,4%, 74,5% i 75,7%. Dane dotyczące otwartych zastosowań ARB, inhibitorów ACE, tiazydów i innych leków obniżających ciśnienie krwi podano w tabeli S3 w dodatkowym dodatku.
Ciśnienie krwi
Ryc. 1. Ryc. 1. Skurczowe ciśnienie krwi nad przebiegiem badania, według grupy próbnej. Paski przedstawiają 95% przedziały ufności.
Na początku średniego ciśnienia krwi w całej populacji badania było 138,1 / 81,9 mm Hg. Średnie (. SD) skurczowe ciśnienie krwi wynosiło 138,2 . 14,7 mm Hg w grupie leczonej aktywnie i 137,9 . 14,8 mm Hg w grupie placebo. Średnie spadki od wartości wyjściowej podczas próby wynosiły 10,0 . 13,1 mm Hg w grupie leczonej aktywnie i 4,0 . 12,9 mm Hg w grupie placebo (Figura 1), a średnia różnica między grupami wynosiła 6,0 . 13,0 mm Hg.
Średnie rozkurczowe ciśnienie krwi na początku badania wynosiło 82,0 . 9,4 mm Hg w grupie leczonej aktywnie i 81,8 . 9,3 mm Hg w grupie placebo. Średnie zmniejszenie wartości wyjściowej podczas badania wyniosło 5,7 . 8,2 mm Hg w grupie leczonej aktywnie i 2,7 . 7,9 mm Hg w grupie placebo (ryc. S4 w dodatkowym dodatku), a średnia różnica między grupami wynosiła 3,0 . 8,0 mm Hg.
Wyniki kliniczne
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki pierwotne, wtórne i inne. Rysunek 2. Ryc. 2. Skumulowana częstość występowania poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, według grupy badawczej. Wyznaczono krzywe Kaplana-Meiera dla drugiego wyniku coprimary, który był zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca niezakończony zgonem, udar niezakończony zgonem, reanimowane zatrzymanie krążenia, rewaskularyzacja lub niewydolność serca (panel A), udar śmiertelny i niepowikłany śmiercią (panel B), zawał mięśnia sercowego (panel C) i rewaskularyzacja wieńcowa (panel RE). Rewaskularyzacja wieńcowa nie stanowiła wcześniej określonego wyniku. Wstawki pokazują te same dane na powiększonej osi y.
Nie było znaczących różnic między grupą aktywnego leczenia a grupą placebo pod względem częstości występowania pierwszego wyniku w skali embrionalnej (odpowiednio 260 [4,1%] i 279 [4,4%], współczynnik ryzyka 0,93, 95% przedział ufności [CI] 0,79 do 1,10, P = 0,40) lub drugi wynik pierwotny (odpowiednio: 312 [4,9%] i 328 [5,2%], współczynnik ryzyka 0,95, 95% CI, 0,81 do 1,11, P = 0,51). Nie stwierdzono również znaczących różnic między grupami pod względem częstości występowania wyników wtórnych i składników wyników dotyczących stosunku płciowego, całkowitej śmiertelności, częstości występowania nowo rozpoznanej cukrzycy lub wyniku post hoc z powodu zdarzeń sercowo-naczyniowych (Tabela 2). i fig. 2 oraz fig
[podobne: porady psychologiczne, Psycholog, psychoterapeuta ]

Powiązane tematy z artykułem: porady psychologiczne Psycholog psychoterapeuta