histologiczna analiza watroby

Bardzo wyraźny obraz ustosunkowania się tkanki wątrobnej do układu naczyniowego i odwrotnie daje histologiczna analiza wątroby. Wątroba, jako całość, ma kształt nieprawidłowej bryły, będącej kompromisem między jej spoistością wewnętrzną i ciśnieniem okolicznych narządów. Mam tutaj przede wszystkim na myśli przeponę, do której wątroba przylega od tylu, oraz żołądek. W wątrobie rozróżniamy: przednią, wypukłą powierzchnię przeponową (facies diaphragmatica), tylną, lekko wklęsłą – powierzchnię trzewną (facies splanchriica) oraz dwie krawędzie, wzdłuż których te dwie powierzchnie się spotykają. Są to: tępa, stosunkowo rozległa krawędź górna (margo sup. s. obtusus), na której widnieje wycisk, wywołany przez żyłę czczą tylną – wycisk żył czczej tylnej (impressio v. carae post. ) oraz ostra krawędź dolna (mar go in): s. acutus), Podczas gdy powierzchnia przeponowa (p. niżej) nie wykazuje poza przyczepami więzadeł otrzewnej nic godnego uwagi, to powierzchnia trzewna jest nader urozmaicona. Przede wszystkim w części jej pośrodkowej widnieje obszerne zagłębienie poprzeczne – wnęka wątrobna (porta hepatis), przez którą przenikają do wnętrza wątroby -. żyła wrotna (v. portae), t. wątrobna (a. hepatica) oraz gałązki n. błędnego i układu współczulnego. Przez tę samą wnękę opuszcza wątrobę – przewód wątrobny (ductus hepaticue) w towarzystwie naczyń chłonnych . [podobne: asumin, stomatologia chorzów, więzadło żylne ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin stomatologia chorzów więzadło żylne