Bortezomib plus melfalan i prednizon do wstępnego leczenia szpiczaka mnogiego czesc 4

Bezpieczeństwo analizowano u wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku. Różnice w leczeniu badano na dwustronnym poziomie alfa 0,05. Ustaliliśmy, że próbka o wielkości 340 pacjentów na grupę dostarczyłaby moc 80% do wykrycia 33% poprawy w czasie do progresji u pacjentów otrzymujących bortezomib i melfalan-prednizon, w porównaniu z tymi otrzymującymi sam melphalan-prednizon. Zaplanowaliśmy trzy tymczasowe analizy z zastosowaniem metody O Brien-Fleminga.23 Na podstawie trzeciej analizy (z odcięciem danych z 15 czerwca 2007 r.) Komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo zalecił wstrzymanie badania, ponieważ wcześniej ustalono granica statystyczna (poziom alfa 0,0108) dla pierwotnego punktu końcowego do progresji została przekroczona (współczynnik ryzyka w grupie bortezomibu, 0,54, P <0,001). Przedstawiono dane z trzeciej analizy.
Wyniki
Pacjenci i leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Z łącznej liczby 682 pacjentów, którzy zostali włączeni, losowo przydzielono 344 pacjentów, którzy otrzymali bortezomib i melfalan-prednizon (grupa bortezomibu), a 338 otrzymali tylko melfalan-prednizon (grupa kontrolna) (ryc. w dodatkowym dodatku). Wyjściowe cechy demograficzne i choroby były dobrze zrównoważone między dwiema grupami (tabela 1). Wśród badanych pacjentów 30% było w wieku 75 lat lub starszych, 33% miało poziom .2-mikroglobuliny powyżej 5,5 mg na litr (> 466 nmoli na litr), a 10% miało obwodową czułą neuropatię stopnia przed leczeniem . W punkcie odcięcia danych 47 pacjentów (14%) w grupie bortezomibu i 33 pacjentów (10%) w grupie kontrolnej nadal otrzymywało przypisaną terapię protokołową.
Skuteczność
Rycina 1. Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do progresji choroby i całkowitego przeżycia (populacja do leczenia). Panel A pokazuje czas do progresji choroby na podstawie oceny przeprowadzonej przez badaczy; mediana czasu do progresji wynosiła 24,0 miesiąca w grupie bortezomibu i 16,6 miesiąca w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka w grupie bortezomibu, 0,48). Według analizy algorytmicznej mediana czasu do progresji wynosiła 20,7 miesiąca w grupie bortezomibu i 15,0 miesięcy w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka w grupie bortezomibu, 0,54; p <0,001). Panel B pokazuje całkowite przeżycie po medianie czasu obserwacji 16,3 miesiąca. Mediana przeżycia nie została osiągnięta w żadnej z grup. W tym czasie zmarło 45 pacjentów (13%) w grupie bortezomibu i 76 pacjentów (22%) w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka w grupie bortezomibu, 0,61).
Rycina 2. Rycina 2. Analiza podgrup czasu do progresji choroby według oceny przeprowadzonej przez badaczy. Wstępnie określone i post hoc analizy czasu do progresji choroby w podgrupach pacjentów, zgodnie z definicją wyjściowych cech demograficznych i choroby, wykazały, że w grupie bortezomibu stosunek ryzyka był niższy niż (co wskazuje na niższe ryzyko progresji). z grupą kontrolną dla każdej podgrupy. Paski I reprezentują 95% przedziały ufności. ISS oznacza Międzynarodowy system przemieszczania
[podobne: asumin forum, asumin, jak pomóc dda ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin asumin forum jak pomóc dda