Escherichia coli Odporne na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią

Wykazano, że fluorochinolony zmniejszają częstotliwość infekcji Gram-ujemnych u pacjentów z neutropenią1,2. Chociaż wydaje się, że mutacje oporne na fluorochinolony występują w niskich ilościach w Enterobacteriaceae, 3 nadużywanie tych antybiotyków może spowodować pojawienie się opornych organizmów4. Zgłaszamy występowanie bakteriemii Escherichia coli opornej na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią.
Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Escherichia coli Odporne na fluorochinolony u pacjentów z nowotworem i neutropenią”

Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego ad

Na przykład sekcja o zaburzeniach konwersji, która jest niezbędna w takiej książce, nie jest indeksowana. W pracy na 977 stronach czytelnik powinien móc polegać na dokładnym i wszechstronnym indeksie. Ponadto niektóre częste zaburzenia, które są ważne w psychiatrii konsultacyjnej, są krótkotrwałe. Dyskusja na temat konwersji zasługuje na więcej niż garść stron. To smutne, że nie ma odniesienia do histerii w indeksie, nawet w kontekście historycznym. Continue reading „Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego ad”

Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego

Ten główny podręcznik będzie standardowym punktem odniesienia w psychiatrii medycznej. Jest rozszerzoną i zmienioną wersją wcześniejszych Zasad Psychiatrii Medycznej, ze zmianą tytułu, która zapewnia dokładniejsze odzwierciedlenie tematu niż jego poprzednik. Cele tej książki są jasne: przedstawić aktualny przegląd psychiatrii konsultacyjnej i interfejsu psychiatrii z medycyną i chirurgią. Książka jest podzielona na siedem części. Pierwsza część, dotycząca zasad psychoterapeutycznych, zawiera rozdziały dotyczące ogólnych zasad, terapii rodzinnej i terapii grupowej, wszystkie w odniesieniu do pacjentów cierpiących na choroby. Continue reading „Opieka psychiatryczna pacjenta medycznego”

Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) czesc 4

Nie wykryto DNA B19 po 48 godzinach w równolegle badanych próbkach szpiku kostnego od osobnika z fenotypem p. Rysunek 3. Rysunek 3. Nieaktywność parwowirusa B19 w celu zakażenia komórek szpiku kostnego za pomocą fenotypu. Komórki zakażono B19, jak opisano w części dotyczącej metod i zebrano pięć dni później. Continue reading „Odporność na infekcję parwowirusem B19 ze względu na brak receptora wirusa (antygen P erytrocyta) czesc 4”